เมื่อครู่ทั้งเจ้ากระต่ายหิมะและหลานหลานต่างก็ได้กัดกินเนื้องูเข้าไป!
ลู่ซิงเฉินรีบคว้าตัวหลานหลานมาไว้ ถามอย่างตึงเครียดว่า "รู้สึกไม่สบายตัวตรงไหนไหม"
หลานหลาน: "ไม่... หรอกนะ"
ส่วนเจ้ากระต่ายหิมะก็แสลงใจเป็นบ้า ยังกระโดดโลดเต้นแข็งแรงซะด้วย
ลู่ซิงเฉินใจหายปนวางใจขึ้นมาเล็กน้อย เธอบอกเจ้าแกะน้อยเงียบ ๆ ให้คอยจับตาดูหลานหลาน ถ้ามีอะไรผิดปกติให้รีบบอกเธอทันที
เธอมองดูแปลนรถน้ำแข็งขั้นสูง:
[แปลนรถน้ำแข็งขั้นสูง: ใช้แปลนนี้สามารถสร้างรถน้ำแข็งที่อบอุ่นสุดซึ้งและสบายเหลือเฟือ หมายเหตุ: ไม่ใช่แบบอัตโนมัติ ต้องใช้สัตว์อสูรลาก วัสดุที่ต้องการ: พลาสติก X500, แร่เหล็กขาวขั้นสูง X80, ตะปูเหล็ก X500, ไม้สักเหลืองขั้นสูง X100, ไม้หงฟานระดับสูง X100, แผ่นกระจกผลึก X20, แผ่นฉนวนความร้อน X20]
เอาล่ะ รถน้ำแข็งที่กันความหนาวได้
ตรงตามข้อเรียกร้องของท่านปรมาจารย์ปาปูเป๊ะ ๆ
ต้องใช้สัตว์อสูรลาก เอาเลย! ให้หมีขาวถ้ำน้ำแข็งเป็นคนลากรถก็พอดี!
วัสดุที่ต้องการเธอมีเกือบครบแล้ว ขาดแค่แผ่นกระจกผลึกกับแผ่นฉนวนความร้อนเท่านั้น
เศษใยหินขาวเอาไปทำแผ่นฉนวนความร้อนได้ แต่ตอนนี้ยังไม่รู้วิธีทำ
ส่วนแก้วผลึกนั้นเธอแม้แต่เห็นยังไม่เคยเห็น แต่แก้วธรรมดานั้นซื้อขายได้ในตลาดซื้อขาย
ช่างมันเถอะ กลับไปค่อยว่ากัน!
แม้ที่นี่จะมีสัตว์อสูรค่อนข้างเยอะ ฆ่ามันก็ได้แปลนดี ๆ กลับมา แต่ลู่ซิงเฉินก็เล่นไม่ได้อีกแล้ว
เซวียนหยวนปาเทียนสร้างรถน้ำแข็งเสร็จตั้งนานแล้ว ต้องรีบให้ทัน
แต่ก็นะ สัตว์อสูรที่นี่ไม่ฆ่าก็น่าเสียดายจะตาย...