มันบิดตัวไปมา ภูเขาหินก้อนนั้นก็ย่อส่วนลงอย่างรวดเร็ว เหลือความสูงราวหนึ่งศอก แล้วพูดขึ้นอย่างว่านอนสอนง่ายว่า “ท่านผู้ใหญ่คะ ขุดเพียงจอบเดียวก็นำฉันออกมาได้แล้ว!”
ก็แถมยังฉลาดซะอีก
ลู่ซิงเฉินหยิบอีเต้อเหล็กออกมาฟันลงหนึ่งครั้ง ก็ขุดสิ่งเล็ก ๆ ตัวนั้นออกมาได้
เธอหยิบมันใส่กระเป๋าสะพายเก็บของทันที
ไม่ช้าหลานหลานก็บินกลับมา รายงานอย่างดีใจว่า “ที่นั่นมีเกาะอยู่จริง ๆ เห็นแล้วก็ไม่เล็ก ข้างในมีเสือดาวหิมะเพียบเลย จะไปกันไหมคะพ่อ…”
ลู่ซิงเฉิน: …...
นานแค่นี้แล้วหลานหลานกลับยังไม่หายดีอยู่เลยเหรอ?
หลานหลานบาดเจ็บ รำคาญใจจนเข้าไปแอบในอ้อมกอดของลู่ซิงเฉิน พูดไม่ออกสักคำ
โผล่คำว่า “พ่อ” มาแบบไม่ทันตั้งตัว อายชะมัด
ลู่ซิงเฉินโบกมือเก็บหลานหลานเข้ากระเป๋าสัตว์เลี้ยง แล้วมองไปทางกู้เหยียนจือกับเกาต้าฟู่ “ไป?”
กู้เหยียนจือตอบทันที “ไป!”
ทุกคนสวมรองเท้าสเก็ตน้ำแข็งกันหมด ความเร็วจึงเร็วมาก ไม่นานก็มองเห็นเกาะหนึ่งเกาะ
เกาะนั้นขาวโพลนไปด้วยหิมะน้ำแข็งทั้งเกาะ
พวกเธอเพิ่งก้าวขึ้นเกาะ เสือดาวหิมะตัวหนึ่งก็คำรามลั่นพุ่งเข้ามาทันที
ทุกคนล้อมเสือดาวหิมะไว้ทันควัน
ลู่ซิงเฉินสังเกตเห็นว่าตั้งแต่ฤดูที่ราบน้ำแข็งมาถึง พลังของสัตว์ร้ายทุกตัวแข็งแกร่งขึ้นทั้งหมด
ทั้งสามคนรวมพลังกัน ฝืดเคืองอยู่นาน จึงสังหารเสือดาวหิมะตัวนั้นได้สำเร็จ
[สังหารเสือดาวหิมะ x1 ต้องการแยกสลายหรือไม่?]
ลู่ซิงเฉินพูดลอย ๆ ว่า “ใช่!”
[แยกสลายสำเร็จ ได้รับขนเสือดาวหิมะ x1 เนื้อเสือดาวหิมะ x10 แปลนเกราะเสือดาวหิมะ x1]
โอ๊ย ได้แปลนมาแล้ว!
เปิดฉากได้สวย ท่าทางโชคกำลังเฮง!
ลู่ซิงเฉินตื่นเต้นขึ้นมาทันที “ไปต่อ!”
ทุกคนเดินทางต่อไป เจอเสือดาวหิมะอีกหลายตัว จัดการไปทีละตัว เก็บเกี่ยวได้ทั้งขนและเนื้อเสือดาวหิมะ นอกจากนี้ยังได้แปลนผ้าคลุมเสือดาวหิมะมาอีกชิ้นหนึ่ง