หลู่ซิงเฉินเปิดช่องแชทของสนามล่าสังหารเหมันต์
ตอนนี้ผู้เล่นในสนามล่าสังหารเหมันต์พากันอารมณ์ไม่ค่อยดี:
"ทำไมแบบนี้! คนอื่นเจอวงเวทเทเลพอร์ตกันทีละแห่ง ทำไมฝั่งเหมันต์ของเราถึงไม่มีซะแม้แห่งเดียว?"
"ใช่! คนหนาวฤดูหนาวสุดขั้วก็เยอะแยะ ไม่มีสักคนที่เจอวงเวทเทเลพอร์ตเลยหรือไง?"
"ชู่! บางทีอาจมีคนแอบใช้เทเลพอร์ตไปแล้วก็ได้!"
"เป็นไปไม่ได้ ลองดูประกาศสิ ใครใช้วงเวทเทเลพอร์ต เทเลพอร์ตไปที่ไหน ประกาศกันหมดในช่องแชทของสนามล่าสังหารแล้ว!"
"ถึงแดนเยือกเย็นสุดขั้วกับดินแดนมรณะจะอยู่ยาก แต่คนอื่นเจอวงเวทเทเลพอร์ตกันหลายแห่งแล้ว เทเลพอร์ตไปสนามล่าสังหารปลายฤดูใบไม้ผลิก็ไม่รู้กี่คน พวกนั้นไปอยู่สบายกันหมด อิจฉาจะแย่แล้ว!"
"ใครมีพิกัดวงเวทเทเลพอร์ตของฤดูหนาวสุดขั้วบ้าง ขอด้วยเงินจำนวนมาก!"
หลู่ซิงเฉินหันไปมองเสวียนหยวนเสี่ยวเอ้อร์กับเสวียนหยวนเสี่ยวอู่ "พวกเธอยังไม่ต้องเทเลพอร์ต ช่วยฉันทำอะไรสักอย่างก่อน!"
จากนั้นหันไปหาปาปูผู้เฒ่า "ผู้เฒ่า มา ๆ เราคุยเรื่องธุรกิจกันหน่อย!"
คุยกับปาปูผู้เฒ่าจบ ลู่ซิงเฉินก็พากู้เหยียนจือกับเกาต้าฟู่ไปที่วงเวทเทเลพอร์ต
ในช่องแชทของสนามล่าสังหาร เสวียนหยวนเสี่ยวเอ้อร์โพสต์ว่า "ที่นี่มีวงเวทเทเลพอร์ต อยากมาแชทส่วนตัวมาได้เลย อ้อ คนที่รับภารกิจของนักบวชตงฮูกับผู้อาวุโสปิงเหอไม่ต้องคุยด้วย!"
ช่องแชทเดือดเป็นระลอกทันที
ธรรมดาอยู่แล้วหลายคนต่างรีบติดต่อเสวียนหยวนเสี่ยวเอ้อร์กันมา
เสวียนหยวนเสี่ยวเอ้อร์ก็ไม่ประมาท ตอบเป็นแบบเดียวหมด "ผลึกเทเลพอร์ต 1 ชิ้น เหรียญทอง 2,000 ชำระเหรียญทองครึ่งหนึ่งก่อน ถึงวงเวทเทเลพอร์ตแล้วค่อยชำระอีกครึ่ง!"
เขารับเหรียญทองและผลึกจากผู้เล่นกลุ่มหนึ่งไปแล้ว
ไม่ช้าก็มีคนโพสต์ในช่องแชทว่า "พิกัดวงเวทเทเลพอร์ต XXX XXX เอาไปเลยไม่ต้องขอบคุณ!"