ตอนที่ 889 หวดเล็กของปาปู กับการ์ดเอ็กซเรย์

อาจารย์ใหญ่ปาปูมองข้ามไปทางนางหนึ่งสายตา "พูดไร้สาระ!"

อาจารย์ใหญ่ปาปูบ่นพึมพำ "ชั้นไม่เคยลำบากแบบนี้มาก่อนเลยนะ!"

ก็จริง อยู่ท่ามกลางทะเลทรายช่างทรมานเหลือเกิน!

ลู่ซิงเฉินหมุนลูกตา แล้วหยิบเต็นท์ทะเลทรายออกมา เปิดกางบนผืนทราย ยิ้มแฉ่งพูดว่า "อาจารย์ จะเข้าไปเย็นสบายกันสักหน่อยไหม?"

เต็นท์ทะเลทรายเมื่อกางออกแล้วกว้างราว 4 ตารางเมตร กันทั้งลมทรายและแสงแดด ด้านในเย็นฉ่ำ ทั้งไม่โดนแดดเผา ก็ไม่ถูกลมทรายซัด เหมือนอยู่ในบ้านเป๊ะ

อาจารย์ใหญ่ปาปูเข้าไปแล้วไม่อยากออกมาอีกเลย

ลู่ซิงเฉินยองตัวอยู่ที่ปากเต็นท์ "อาจารย์ คุณคงรู้อยู่แล้วว่าเต็นท์นี่มีค่าแค่ไหนใช่ไหม?"

อาจารย์ใหญ่ปาปูนั่งไขว่หลังอยู่ด้านใน "มา พูดมา แกต้องการอะไร?"

ลู่ซิงเฉินตาสว่างวับ "หนึ่ง ขอสิทธิ์ในการเรียกคืนสกิลของฉัน สอง ขุดของล้ำค่าได้มาแบ่งฉันครึ่งหนึ่ง!"

อาจารย์ใหญ่ปาปูร้อนใจ "ให้แกครึ่งหนึ่งของข้า? ฝันไปเถอะ!"

ลู่ซิงเฉิน "ถ้าอย่างนั้น ชั้นจะเก็บเต็นท์แล้วนะ!"

อาจารย์ใหญ่ปาปูเล่นตัวเบี้ยว นอนแผ่อยู่ข้างในไม่ขยับ "เก็บสิ เก็บสิ มีปัญญาก็เก็บสิ เฮฮะเฮฮะ!"

ลู่ซิงเฉินฟาดมือหนึ่งครั้ง "ฉับ" แล้วเต็นท์ทะเลทรายก็หายเข้าไปในกระเป๋าสะพายเก็บของ

อาจารย์ใหญ่ปาปูที่นอนแผ่อยู่บนผืนทรายอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วก็กรีดร้อง "อ้าว" กระโดดลุกขึ้น "ร้อน ร้อน ร้อน!"

ลู่ซิงเฉิน "เหอะเหอะ!"

ทั้งสองคนมองหน้ากัน

อาจารย์ใหญ่ปาปูยังจำความรู้สึกเมื่อครู่ได้ ขบฟัน "ลู่ซิงเฉิน ทำไมแกชอบมองแต่ของล้ำค่าของข้านัก? ทำไมแกหน้าด้านขนาดนี้!"

ฝ่ายเซี่ยหยุนเฟยเห็นทางนี้กางเต็นท์ตั้งแต่ต้นแล้ว

สิ่งนั้นเป็นของที่ตัวเขาแทบจะได้ครอบครอง เขามองดูแล้วทั้งอิจฉาทั้งโมโห

พอเห็นอาจารย์ใหญ่ปาปูโกรธ ก็รีบเติมไฟ "อาจารย์ เธอมันคนเลวต่ำช้า ฟาดมันตายเลย!"