ห้องแชทคึกคักผิดปกติ ไม่นานก็กลบข้อความพี่น้องสกุลเจียงหายไป
ทุกคนเกลียดสองคนนั้นมานานแล้ว แค่ตัดฟืนยังต้องมาพิมพ์จุกจิกในแชทกลุ่ม
ตอนนี้ ในที่สุดพวกเขาก็เงียบ ห้องแชทกลับมาหลากหลายดังเดิม
ลู่ซิงเฉินแยกจากเว่ยหลินและคนอื่นๆ แล้ว ตอนจะจากไป พวกเขาตกลงกันว่าจะกลับมารวมตัวที่จุดเดิมก่อนพระอาทิตย์ตก
ลู่ซิงเฉินออกสำรวจต่อ
[ติ๊ง ภารกิจเอาชีวิตรอดมาแล้ว——ช่วยลูกลิงบาดเจ็บ: ในที่ที่ลูกแพร์สุก มีลูกลิงบาดเจ็บตัวหนึ่ง ลองรักษามันดูสิ จะมีสิ่งตอบแทนที่คาดไม่ถึง!]
ลู่ซิงเฉิน: ……
ที่ที่ลูกแพร์สุกรึ? เธอไม่รู้หรอกว่ามันอยู่ที่ไหน!
ภารกิจนี้คลุมเครือเกินไปแล้ว
ดูเวลา บ่ายสี่โมงแล้ว เหลืออีกสองชั่วโมงเธอต้องออกจากเกาะ แค่ช่วงเวลาสั้นๆ นี้ จะเอาไปเสียเปล่ากับการหาลิงจริงๆ รึ?
ลู่ซิงเฉินลังเลเพียงนิดเดียว ก็ตัดสินใจทันที——หา!
ภารกิจนานๆ มาที ของตอบแทนที่คาดไม่ถึงอาจจะดีไม่น้อย
เธอยืนอยู่ที่เดิม มองไปรอบๆ สุดท้ายถามในแชทกลุ่ม "หน่วยจู่โจม": "พวกคุณสำรวจเกาะ เห็นต้นแพร์หรือลิงบ้างไหม?"
เว่ยอิง: "อะไรนะ มีลิงด้วย? ต้นแพร์? ฉันชอบกินลูกแพร์ที่สุดเลย ที่ไหนมี?"
เว่ยหลิน: "เธอนี่มันโง่ ดูไม่ชัดรึไงว่าซิงเฉินถามอะไร? ซิงเฉิน เธอหาลูกแพร์ทำไม? ผมไม่เคยเห็นนะ"
จงเฉียง: "ไม่เคยเห็นเลย"