[มันหวาน: พืชล้มลุกอายุหลายปี หัวใต้ดินกินได้ ระยะเติบโต: 90 วัน พื้นที่หายากเพิ่มความเร็วการเติบโตของพืช 20 เท่า ระยะเติบโตหลังเพิ่ม: 6 วัน]
เธอยังมีมันหวานอีกหลายหัว ไม่รีบกินตอนนี้ ระยะเวลาเติบโต 6 วันก็เพียงพอแล้ว
ลู่ซิงเฉินล้างมือ ขณะนั้นเจียงเหวินเล่อก็ร้อนใจมากแล้ว
เขาก็รู้ว่าโต๊ะเก้าอี้แม้จะหายาก แต่ก็แลกของดีอะไรไม่ได้มาก เพราะทุกคนยังกังวลเรื่องกินอยู่เลย ใครก็มีของไม่มาก มีของดีหน่อยก็ต้องเก็บไว้ จะเอามาแลกแปลนโต๊ะเก้าอี้ที่ไร้ประโยชน์ทำไม?
แถมยังเปลืองไม้อีก!
ก็มีแต่ลู่ซิงเฉินนี่แหละที่คิดแบบนี้
เจียงเหวินเล่อ: "ได้ไหม? ไม่ได้จริง ๆ ให้ของกินอย่างอื่นฉันก็ได้"
ลู่ซิงเฉิน: "ได้ ให้แตงโมตัดหนึ่งชิ้นแล้วกัน"
ในเมื่อเป็นคนที่ฉินเสี่ยวโหรวแนะนำมา ก็ให้เกียรติเธอหน่อย
ยังไงก็เป็นแปลนหายาก จะให้ของน้อยหรือไม่ดีเกินไปก็ไม่เหมาะ
แตงโมลูกใหญ่เกินไป ต้องผ่าออก
ลู่ซิงเฉินผ่าแตงโมออก ให้เจียงเหวินเล่อไปชิ้นเล็กครึ่งหนึ่ง
เจียงเหวินเล่อดีใจมาก: "ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณมาก!"
ทั้งสองแลกเปลี่ยนกัน ลู่ซิงเฉินได้แปลนโต๊ะเก้าอี้มา
[โต๊ะไม้: เฟอร์นิเจอร์เรียบง่าย วัสดุที่ต้องใช้: ไม้ X12 สร้างหรือไม่?]
[เก้าอี้ไม้: เฟอร์นิเจอร์เรียบง่าย วัสดุที่ต้องใช้: ไม้ X3 สร้างหรือไม่?]
ลู่ซิงเฉินสร้างโต๊ะ 2 ตัว เก้าอี้ 4 ตัว โต๊ะ 1 ตัวกับเก้าอี้ 2 ตัววางไว้ในเรือนแพไม้ อีกโต๊ะ 1 ตัวกับเก้าอี้ 2 ตัววางไว้ข้างเตาเหล็ก
แบบนี้เวลาทำอาหาร จะวางอะไรก็สะดวกขึ้น เช่น ปลา เนื้อสัตว์ ผักสดอะไรพวกนี้