พิกัดที่เยว่เสี่ยวหนิงให้มาห่างไกลจากลู่ซิงเฉินมาก ถ้าจะไป วิธีที่ดีที่สุดคือต้องมีคนเรียกประชุมเธอ
ลู่ซิงเฉินถามในกลุ่มแชทเฉย ๆ และบังเอิญเซี่ยเสี่ยวอวี่อยู่ไม่ไกลนัก เซี่ยเสี่ยวอวี่จึงเรียกประชุมเธอ
"ผึ้บ!" ลู่ซิงเฉินมาปรากฏตัวอยู่ข้างเซี่ยเสี่ยวอวี่
จุดนี้ยังห่างจากพิกัดอีกพอสมควร เธอกล่าวลาเซี่ยเสี่ยวอวี่ ขึ้นเรือเจ็ทสกี แล้วบิดเบียดมุ่งหน้าไป
ไม่ช้าเธอก็มาถึงบริเวณใกล้พิกัด และจอดเรือลงตรงนั้น
ทะเลกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต รอบด้านไม่มีแม้แต่เงาคน
ลู่ซิงเฉินมองดูเวลา ตอนนี้ประมาณสิบเอ็ดนาฬิกา ก็ทำได้แค่รอ!
ขณะเดียวกันนั้น ช่องแชทครื้นเครงไปด้วยคุยกัน:
[ประกาศ: ฉีฟ่างซินปลุกคุกกี้ตัวน้อยได้สำเร็จ ได้รับสกิล: เอาอ้อน (นอนกลิ้งไปมากับพื้น สะบัดแขนขาไปมา พร้อมส่งเสียงครวญคราง สามารถป้องกันความเสียหายได้ทุกรูปแบบ!]
เกาต้าฟู่: ……
เซี่ยเสี่ยวอวี่: ……
ฉีฟ่างซิน: "พวกคุณทำอะไรกัน? อิจฉารึเปล่า?"
เหยียนเสี่ยวหลิน: "บอกเลยว่าสกิลนี้โกงสุด ๆ ป้องกันความเสียหายได้ทุกแบบเลยนะ แม้แต่ปาปูผู้เฒ่ามาเจอก็ต้องมองตาค้าง!"
เกาต้าฟู่: "เฮิ้ก ๆ แหม... แค่อายนิดหน่อยเอง..."
เสวียนหยวนเสี่ยวอู่: "อิจฉาสุด ๆ ฉันต้องการสกิลนี้ ฉีฟ่างซินพี่ชาย ตอนนี้อยู่ไหน ฉันจะไปหาเพื่อปลุกหวาวาบ้าง!"
เกาต้าฟู่: "โง่รึเปล่า พวกเอ็นพีซีลอยหนีเร็วมาก แถมเหมือนจะย้ายทันทีด้วย เดี๋ยวนี้อยู่ฟ้าใต้ อีกแวบอาจไปอยู่ทะเลเหนือแล้ว!"
เซี่ยเสี่ยวอวี่: "จากข้อมูลที่พวกเราสะสมมา ก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ"