ลู่ซิงเฉินไม่สามารถติดต่อท่านอาจารย์ปาปูได้ ท่านอาจารย์จีวอ ท่านจีเอ้อร์ฉือซาน และจีซื่อจิ่วติดต่อได้ แต่ตอนนี้น้ำทะเลกลายเป็นน้ำแข็ง จีซื่อจิ่วมาไม่ได้แล้ว ทำได้เพียงไปที่หมู่บ้านหมอกฝนเพื่อลองเสี่ยงโชคดู
พอดีจะได้ถามท่านอาจารย์เล่ยจินว่าเขารู้จักชาวถ้ำน้ำแข็งบ้างหรือเปล่า
ลู่ซิงเฉินมาถึงหมู่บ้านหมอกฝนอย่างรวดเร็ว
ในหมู่บ้านหมอกฝนเงียบสงัด ลู่ซิงเฉินมาถึงยอดเขาหนึ่งแห่งหมอกฝนอย่างรวดเร็ว
ตอนนี้ประมาณแปดโมงเช้า ท่านอาจารย์เล่ยจินกำลังนั่งอยู่ในสวน เล่นเกมกับตุ๊กตา
ลู่ซิงเฉินบอกจุดประสงค์ที่มา
ทันใดนั้นท่านอาจารย์เล่ยจินก็ตบมือฉาด “ชาวถ้ำน้ำแข็ง? ข้านึกออกแล้ว ที่นั่นมีแผ่นเก็บความร้อน!”
ลู่ซิงเฉิน: “หะ?”
ท่านอาจารย์เหลยจิน: “ข้าเคยเจอชาวถ้ำน้ำแข็งที่ตลาดแห่งหนึ่ง พวกเขาเอาแผ่นเก็บความร้อนมาขาย ได้ยินว่าเป็นของที่ช่วยกักเก็บความร้อน ชาวถ้ำน้ำแข็งเป็นคนทำขึ้น ตอนนั้นไม่มีใครซื้อ ชาวถ้ำน้ำแข็งคนนั้นผิดหวังแล้วก็จากไป”
ลู่ซิงเฉินรีบถาม: “ท่านอาจารย์รู้จักชาวถ้ำน้ำแข็งหรือเปล่า?”
ท่านอาจารย์เล่ยจินครุ่นคิด: “เคยเจอแค่ครั้งเดียว ไม่รู้มากเท่าไหร่ เจ้าไปถามท่านอาจารย์ปาปูเถอะ…”
ลู่ซิงเฉินกลืนไม่เข้าคายไม่ออก: “ตอนนี้ข้าเองก็ติดต่อเขาไม่ได้เหมือนกัน…”
ทะเลกลายเป็นน้ำแข็งแล้ว อยากหาท่านอาจารย์ปาปูก็หาไม่เจอเลยนะ!
ท่านอาจารย์เล่ยจินมองนางแวบหนึ่ง: “พวกเจ้าเป็นยังไงกันบ้าง? ลองเชิญเขามาที่หมู่บ้านหมอกฝนดูสิ”
ความสัมพันธ์?
ลู่ซิงเฉินใคร่ครวญ ตอนที่แยกจากกันท่านอาจารย์ปาปูไม่ค่อยพอใจนัก ความสัมพันธ์ของพวกนางคงไม่ดี