จีจิ่วกับจีปายังไม่ได้เดินหนีไกล เพราะการเคลื่อนที่ในทะเลทรายยากลำบากนัก ทั้งคู่ก็หิวโซมาตรงสามวันแล้ว ไม่มีแรงเหลืออยู่จริง ๆ เดินช้ากว่าหอยทากคลานเล็กน้อยเท่านั้น ลู่ซิงเฉินจึงวิ่งตามมาทัน
ลู่ซิงเฉิน: "สองคนนั้น รอก่อน!"
จีจิ่วเอื้อมสะกิดจีปา: "เฮ้ ลู่ซิงเฉินตามมาทันแล้ว เดี๋ยวจะไม่ตามเราไปด้วยนะ? หนีเร็ว ๆ ขนาดนี้เราไม่มีทางรับภาระตัวเล็ก ๆ อย่างเธอหรอก!"
ลู่ซิงเฉินตะโกนว่า: "รอก่อน ฉันมีน้ำ!"
มีน้ำ?
จีจิ่วหยุดทันที: "เธอมีน้ำ?"
ลู่ซิงเฉินวิ่งตามมาจนได้ยากเย็น หอบถี่ห้วงพูดว่า: "ทั้งสองคน ฉันอยากถามหน่อย ตอนที่พวกคุณหลับอยู่น่ะ ได้สอนสกิลให้คนอื่นไปแล้วหรือยัง?"
ลู่ซิงเฉิน: "อย่างเช่น 'ตัดเหลือเก็บ' กับ 'ชี้หน้าแทงหลัง'?"
ได้ยินแค่นี้ จีจิ่วก็ด่าออกมาทันที: "ตัวจอมไร้ยางอาย! รอให้พวกเราหลับแล้วแอบขโมยเรียนวิชา แถมค่าสอนยังไม่จ่าย ปะไร! ฉันเห็นที่ไหนฆ่าที่นั่นเลย!"
ลู่ซิงเฉิน: "งั้นฉันช่วยพวกคุณฆ่าเองนะ?"
จีจิ่ว: "หืม? น้ำที่เธอว่าล่ะ?"
ลู่ซิงเฉินหยิบขวดน้ำผลไม้ทะเลทรายออกมา: "ดูสิ อันนี้ ไม่ใช่แค่ช่วยแก้กระหาย ยังช่วยลดเหงื่อ ดื่มแล้วทั้งร่างจะรู้สึกเย็นสบาย..."
ริมฝีปากแห้งผากของจีจิ่วแตกเป็นขุยมาแล้ว เห็นน้ำผลไม้ทะเลทรายแววตาก็สว่างวาบทันที: "มามามา ให้ฉัน ๆ !"
ลู่ซิงเฉิน: "รอก่อน น้ำผลไม้ทะเลทรายจะให้พวกคุณก็ได้ แต่ฉันอยากช่วยพวกคุณจัดการคนที่แอบเรียนสกิลของพวกคุณไป!"
จีจิ่วอึ้งไปครู่: "เธอช่วยพวกเรา?"
ลู่ซิงเฉินพยักหน้า: "ใช่ พวกคุณน่าจะส่งต่อสิทธิ์ส่วนนั้นให้ฉันได้ใช่ไหม?"
จีจิ่วกระหายจนทนไม่ไหวแล้ว: "ได้ได้ ไม่มีปัญหา ไม่มีปัญหาเลย!"
ลู่ซิงเฉินได้ยินเสียงแจ้งเตือน [ยินดีด้วย คุณได้รับสิทธิ์บางส่วนจากจีจิ่ว สามารถยึดอำนาจแทนได้!]