เมล็ดต้นหอมเป็นซองเล็ก ๆ ลู่ซิงเฉินก็เคยปลูกมาก่อน แค่โปรยลงบนผิวดิน แล้วกลบด้วยดินชื้นบาง ๆ ก็พอ
ลู่ซิงเฉินรู้สึกโชคดีเป็นที่สุด ที่ดินที่นี่ร่วนซุยและชื้น ไม่เช่นนั้นเธอคงไม่มีเครื่องมือพรวนดินจริง ๆ
ปลูกเสร็จแล้ว ลู่ซิงเฉินก็ออกจากดินแดนสุขาวดีท้อดอก
มองไปยังผิวทะเลที่มืดมิด ลู่ซิงเฉินรู้สึกเสียดาย หากในดินแดนสุขาวดีมีเตียงเล็ก ๆ สักหลังก็คงดี
แต่ก็ได้แค่คิด เธอไม่แน่ใจว่าในดินแดนสุขาวดีที่เวลาผ่านไปเร็วขึ้นนั้น เธอจะได้พักผ่อนเต็มที่หรือไม่
ตอนนี้ประมาณห้าทุ่ม ลู่ซิงเฉินทนไม่ไหว ล้มตัวลงนอนทันที
หลับสนิทไร้ความฝัน เมื่อเธอตื่นขึ้น ดวงอาทิตย์ก็ขึ้นจากทิศตะวันออกแล้ว
แสงอาทิตย์สาดส่องระยิบระยับบนผิวน้ำ ภาพยามพระอาทิตย์ขึ้นงดงามอย่างยิ่ง
ชื่นชมพระอาทิตย์ขึ้นเสร็จแล้ว ลู่ซิงเฉินไปดูเครื่องกรองน้ำทะเล พบว่าขวดน้ำสองขวดมีน้ำเต็มอยู่แล้ว เธอเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตัวเองไม่มีขวดน้ำเปล่า
ต้องเทรดอย่างเดียวแล้วสินะ
เธอส่งเสียงในช่องแชทก่อนว่า “ไม้แลกขวดน้ำเปล่า!” จากนั้นรีบเข้าไปในดินแดนสุขาวดีท้อดอก แตะที่คำสั่งตรงกลางของดินแดน
[พลังโชคประจำวันของดินแดนสุขาวดีท้อดอก——โชคเข้าข้าง (วันนี้โชคดีที่สุด จะได้รับทรัพยากรมากขึ้น และทรัพยากรที่ดีขึ้น)]
ลู่ซิงเฉินพยักหน้าเงียบ ๆ นี่ก็ดีไม่น้อย ดูท่าวันนี้จะสิงร่างอู๋หวังแน่นอน!
เธอออกจากดินแดนสุขาวดีท้อดอก
เห็นข้อความกระพริบ จึงเปิดดู