ลู่ซิงเฉินมองไม่เห็นอะไรเลย
ไม่นานเธอก็ปรับตัวได้ แสงจันทร์สาดส่อง ปากถ้ำลึกล้ำ
ลู่ซิงเฉินหยิบคบไฟออกมา จุดไฟแล้วส่องลงไปด้านล่าง
ดูเหมือนข้างล่างจะลึกพอสมควร
คิดได้ดังนั้น เธอหยิบเชือกออกมา มัดปลายข้างหนึ่งไว้กับต้นไม้ใหญ่ข้าง ๆ แล้วหย่อนปลายอีกข้างลงไปในโพรง
จากนั้น เธอใช้มือหนึ่งถือคบไฟ อีกมือจับเชือก ปีนลงไป
ลู่ซิงเฉินกะว่าปีนลงมาประมาณสิบกว่าเมตร ในที่สุดก็ถึงพื้น
เธอกระโดดลง เท้าทั้งสองแตะพื้นดินชื้น ๆ
เธอใช้คบไฟส่องดู พบว่าด้านล่างเป็นห้องใต้ดินทรงกลม
ห้องใต้ดินไม่ใหญ่โต ประมาณร้อยกว่าตารางเมตร โล่งกว้าง
ห้องใต้ดินสูงประมาณสามเมตร ตรงข้ามมีทางเดิน ทางเดินสูงประมาณสองเมตร กว้างสองเมตร พอให้คนสองสามคนเดินผ่านพร้อมกันได้
คิดอีกที ลู่ซิงเฉินปักคบไฟไว้ที่ผนัง แล้วจุดคบไฟอีกอันขึ้นมา เดินไปถึงปากทางเดิน
นิ่งคิดครู่หนึ่ง เธอก็วางคบไฟลง ขุดกับดักกว้างประมาณสองเมตรลึกสองเมตรที่ปากทางเดิน แล้ววางหนามแหลมลงไป
ที่ทำอย่างนี้ เพราะเธอเดาว่าอีกไม่นานจะมีการต่อสู้อันดุเดือดรออยู่
มีสมบัติ ก็ต้องมีสัตว์ร้าย
นี่คือกฎตายตัว
อีกอย่าง สัตว์ร้ายในเกมเอาชีวิตรอดนี้ส่วนใหญ่ตัวใหญ่โตราวกับยักษ์ ดังนั้น กับดักต้องขุดให้ลึกหน่อย
กับดักปิดปากทางเดินพอดี หากสัตว์ร้ายไล่ตามมา มันต้องผ่านทางนี้แน่ ขอแค่พวกมันผ่านมา ก็จะตกกับดัก