เมื่อเห็นทุกคนจะยกเลิกการโหวต เจี่ยงเหวินหมิงก็ร้อนรน: "ทุกคนอย่าเพิ่งตกใจ ยังไงลู่ซิงเฉินก็ไม่ได้บอกว่าผลงานของหล่อนคืออะไร ค่ำคืนสิ้นสุราก็ไม่เลว โหวตแล้วก็โหวตไป จะเปลี่ยนทำไม ยุ่งยากเปล่า ๆ..."
เจี่ยงเหวินหลี่: "ใช่ ลู่ซิงเฉิน เธอจะใจแคบเกินไปแล้ว เธอก็ไม่บอกว่าผลงานของเธอคืออะไร คนอื่นเขาจะโหวตให้ค่ำคืนสิ้นสุราก็ไม่เห็นเป็นไร"
เว่ยอิง: "เจี่ยงเหวินหมิง เจี่ยงเหวินหลี่ พวกเธอทำไมเข้าข้างค่ำคืนสิ้นสุรานัก? พวกเธอมีส่วนเกี่ยวข้องกับเขาหรือไง?"
เจี่ยงเหวินหมิงปฏิเสธทันที: "ฉันจะไปรู้จักเขาได้ไง เขาก็ไม่ใช่คนในเขตของเรานะ"
เว่ยหลิน: "เธอรู้ได้ไงว่าไม่ใช่คนในเขตของเรา เธอติดต่อกับเขามาก่อนเหรอ?"
เจี่ยงเหวินหมิงลนลาน: "เหลวไหล! ฉันก็แค่รู้สึกว่าลู่ซิงเฉินใจแคบเกินไป คนอื่นอยากโหวตให้ใครก็ควรโหวตได้..."
ลู่ซิงเฉินหัวเราะเย็น: "อยากโหวตให้ใครก็โหวต งั้นก็อย่ามาใช้ฉันสิ!"
เมื่อเห็นว่าลู่ซิงเฉินโกรธจริง คนในเขต 33 ก็เชื่อว่าค่ำคืนสิ้นสุรานี้ไม่ใช่ผลงานของลู่ซิงเฉินแน่ ดังนั้น คนจำนวนมากจึงไปเปลี่ยนการโหวต
ลู่ซิงเฉินกับเจิ้งหยวนห่างกันแค่หมื่นกว่าคะแนน ไม่ถึง 15 นาที ลู่ซิงเฉินก็กลับขึ้นเป็นอันดับหนึ่งอีกครั้ง ส่วนค่ำคืนสิ้นสุราของเจิ้งหยวนตกไปอยู่ที่สอง
เจิ้งหยวนคอยจับตาดูอันดับของตัวเองมาตลอด ตอนแรกเมื่อเห็นว่าเหลืออีกครึ่งชั่วโมงจะปิดโหวต และเขานำหน้าลู่ซิงเฉินถึงหมื่นกว่าคะแนน เขาก็วางใจแล้ว
เจิ้งหยวนได้ใจเป็นที่สุด แชทส่วนตัวหาเว่ยถิง: "เห็นไหม ฉันคือที่หนึ่ง! ฮ่า ๆ ไม่ต้องพึ่งแก เว่ยถิง ฉันก็เป็นที่หนึ่งได้!"