พลิกฟ้าพลิกโชค?
ลู่ซิงเฉินตื่นเต้นขึ้นมาทันที
พลิกฟ้าพลิกโชคนี่นา! ครั้งไหน ๆ มันก็มีความประหลาดใจให้เธอทุกที!
ตอนนี้ ต้องซ่อมของชำรุดอะไรดีล่ะ?
ในมือของเธอแทบไม่มีของพังเหลืออยู่แล้ว
ลู่ซิงเฉินเปิดกระเป๋าสะพายเก็บของ มองไปมาอย่างไม่ได้ตั้งใจ ผลปรากฏว่าเห็นแก้วที่แตกกระจายซึ่งเก็บมาเมื่อวาน
นั่นคือแก้วสุราโปรดของอาจารย์หลิงกวง แก้วใสสวยงามมาก แต่เมื่อวานอาจารย์หลิงกวงไม่ระวังทำแตกหักไป เธอก็เลยหยิบเศษแก้วโยนใส่กระเป๋าสะพายเก็บของเข้าไปแบบไม่คิดอะไร
จะลองดูไหมนะ?
แต่แก้วเดียว แม้ซ่อมแล้วจะมีประโยชน์อะไรกัน?
ลู่ซิงเฉินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ถามขึ้นในกลุ่มว่า "ใครมีของพังเล็ก ๆ บ้างอ่ะ อ้อ ใช่แล้ว กู้เหยียนจือ เจ้าจะเปิดกล่องไหม?"
เกาต้าฟู่สะดุ้งเฮือก "หยุดเถอะ!"
เขากัดฟัน "เสี่ยวลู่ ตาเจ้าทิ้งไว้บนรถเลื่อนน้ำแข็งรึไง? ไม่งั้นเจ้ารู้ได้ยังไงว่าพวกเราเพิ่งเก็บกล่องมาได้สองใบ?"
ลู่ซิงเฉินล้อเลียน "ใช่แล้ว ฉันทิ้งตาไว้สองคู่บนรถนั่นแหละ!"
ก็คงหมายถึงหลานหลานกับเจ้าแกะน้อยไงล่ะ?
แต่เธอไม่ได้คุยกับหลานหลานกับเจ้าแกะน้อยเลย จริง ๆ ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทั้งสองเพิ่งเก็บกล่องมาสองใบ
ลู่ซิงเฉินเดินดูรอบแพไม้ ไม่เจอของพังที่มีค่า จึงเปิดกระเป๋าสะพายเก็บของออกมาส่องดูอีกรอบอย่างละเอียด
โอ๊ะ?
เมล็ดฝ้ายหินขาวที่เน่าและกลายพันธุ์?
ต้นฝ้ายหินขาวนั้นบ้าอะไรมาก ๆ ผลเพียงผลเดียวก็หมักสุราระดับสูงได้ คุณสมบัติเยอะแยะไปหมด ยังกลืนกินกลิ่นต่าง ๆ ได้อีก แล้ว……เมล็ดนี่มันจะไม่เจ๋งเหมือนกันได้ยังไง?