ลู่ซิงเฉินลองใช้การ์ดเรียกตัวกับเกาต้าฟู่ แล้วก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ [ข้อควรระวัง: เรียกตัวไม่ได้!]
ทำไมถึงเรียกไม่ได้?
ไม่ใช่ว่าอีกฝ่ายอยู่ในแผนที่พิเศษหรอกเล่า?
ลู่ซิงเฉินมึนตึ้บไปครู่หนึ่ง รีบบอกเกาต้าฟู่ว่า "ฉันก็เรียกไม่ได้!"
เกาต้าฟู่: "ดูช่องแชทสิ!"
เพราะกำลังเปิดศึกการล่าสังหาร ตอนนี้ช่องแชทที่ลู่ซิงเฉินดูได้จึงมีสี่ช่อง: ช่องเขต ช่องใกล้เคียง ช่องขั้วโลก และช่องการล่าสังหาร
ช่องเขตคือพื้นที่แชทของผู้เล่นเขต 33 ช่องใกล้เคียงแสดงเฉพาะแชทสาธารณะของคนในระยะใกล้ ช่องขั้วโลกแสดงเฉพาะแชทสาธารณะของผู้เล่นในสนามล่าสังหารขั้วโลก ส่วนช่องการล่าสังหารคือแชทรวมของผู้เล่นทั่วทั้งแผนที่การล่าสังหาร
ช่องใกล้เคียงเงียบสนิทไม่มีใครพูด ส่วนช่องเขตทุกคนต่างรายงานสนามที่ตัวเองตกไป:
"ฉันชะตากรรมอะไรเนี่ย? ฝังอยู่ในหิมะ ป่ายออกมาได้เพราะใช้เวลาครึ่งวัน แทบขาดใจตาย!"
"เฮียกว๊าก หนาวจะตายแล้ว นี่มันแค่สนามล่าสังหารขั้วโลกเองนะ เป็นไปได้ไงที่จะหนาวขนาดนี้?"
"เฮฮ่า ฉันอยู่สนามล่าสังหารฤดูหนาวหนัก ข้าง ๆ มีภูเขาน้ำแข็งก้อนใหญ่ทั้งแถบ ตอนนี้ยังไม่เจอใคร ฉันขุดถ้ำน้ำแข็งให้ตัวเอง จัดการเรื่องความอบอุ่นเสร็จแล้วปิดผนึกด้านนอก พรางตัวซะอีกนิด ใครก็ไม่เห็นฉัน รอดผ่านการล่าสังหารได้แบบชิลล์ ๆ ฮ่าฮ่าฮ่า ชีวิตนี้เหมือนสวนสวรรค์!"
"คนข้างบน แล้วเอ็งจะหายใจไง? ปิดผนึกมิดชิดขนาดนั้น ไม่กลัวขาดใจตายหรอ?"
"ฉันเอาหน้ากากหายใจมาน่ะสิ ยังมีเม็ดออกซิเจนอีก ใช้ได้เพียงพอ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ก่อนมาฉันวางแผนไว้แล้วว่าการล่าสังหารคราวนี้ฉันจะผ่านมันแบบนี้ สมบูรณ์แบบ!"