นักล่าห้าตะโกนว่า "มองไปทางนั้นสิ!"
แต่นักล่าสิบเอ็ดปฏิเสธ "ไม่ดู ไม่ดู ฉันยังต้องเชียร์น้องชายอยู่เลย!"
นักล่าสิบเอ็ดตะโกนเสียงดังลั่น "เฮยซื่อ ทำได้เยี่ยมมาก เอาให้ชนะๆ!"
คนที่มาดูความครึกครื้นไม่ได้มีแต่ผู้เล่นเท่านั้น ยังมีคนสองคนจากกลุ่มโจรสลัดโครงกระดูกดำด้วย — เฮยซื่อกับเฮยอู่
เฮยซื่อถูกขังอยู่ในโรงแรมมาหลายวัน อดทนไหวไม่ไหวแล้ว วันนี้จึงรอจังหวะที่เฮยซานกับเฮยจิ่วไม่ทันระวังแอบหนีออกมา กลัวว่าสองคนนั้นจะตามจับตัวกลับไป เขาเลยรีบพาเฮยอู่ออกจากหมู่บ้านเยียนอวี่ทันที
ทั้งสองตั้งใจจะก่อเหตุปล้นซักครั้ง ฝึกมือกับงานประจำสักหน่อย
ไหนบอกใคร แค่เดินเล่นไปเที่ยวเดียวกลับเจอฝูงชนมุงกันอยู่เต็มบริเวณ
เลยเดินเข้ามาดูความครึกครื้นด้วย
เสียงของนักล่าสิบเอ็ดดังมาก จนเฮยซื่อได้ยิน เขาสะดุ้ง หันไปถามเฮยอู่ว่า "ภรรยา ฉันรู้จักคนนั้นหรือเปล่า?"
เฮยอู่คิดตามได้ทันที "บ้าเหรอ เร็วปิดหน้าซะ ถ้าเจ้าโดนเปิดโปง เฮยซานต้องฆ่าพวกเราสองคนทิ้งแน่!"
เฮยซื่อรีบหยิบผ้าคลุมหน้าสีดำออกมา ปิดบังใบหน้าไว้มิดชิด
ลู่ซิงเฉินโบกมือหนึ่งครั้ง "ฉับฉับฉับ" ศิลาม่านหลายก้อนถูกปล่อยออกไป รอบตัวเยว่เซียวหนิงกับเยว่ตงโหลวแสงวาบหนึ่ง คลื่นน้ำซัดสวบ วงน้ำวนยักษ์กลายขึ้นมา
หมุนดูดทั้งสองคนเข้าไปไว้ตรงกลาง
"อ๊าก!" เยว่เซียวหนิงกรีดร้อง รีบคว้าแขนเยว่ตงโหลวไว้ "พี่ พี่ หนูจะตกลงไปแล้ว!"
เยว่ตงโหลวพยายามทรงตัวเอาไว้
แต่วงน้ำวนยิ่งหมุนยิ่งกลายใหญ่ ไม่เพียงกักขังทั้งคู่จนขยับตัวแม้เพียงเสี้ยวนิ้วไม่ได้ ยังค่อย ๆ ยกพวกเขาลอยขึ้นไปอีก
วงน้ำวนกว้างไม่ถึงสองสามเมตร แต่หมุนเร็วมาก ลมก็แรงขึ้นเรื่อย ๆ เป่าเสื้อผ้าของเยว่ตงโหลวกับเยว่เซียวหนิงพลิ้วปังปั่น