ลู่ซิงเฉินเดินเข้าไป มองดูอย่างพิศวงซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ถังฮวนแต่ก่อนก็สวยอยู่แล้ว ตอนนี้เธอดูเหมือนผ่านการอัปเกรด เอวลี่ย์พุ่งขึ้นอีกระดับ ขณะนี้หลับตาสนิท หายใจสม่ำเสมอ นิ่งไม่ขยับ
ลู่ซิงเฉินคิดเล็กน้อย “คุณมั่นใจยังไงว่าเธอคือถังฮวน?”
ลู่ฮ่าวเยว่ฝืนยิ้ม “สตาร์ ฉันจะจำเธอไม่ได้ได้ยังไง ไฝเล็ก ๆ ที่หางตา แผลเป็นที่ฝ่ามือ ไฝแดงบนหลัง เหมือนเดิมทุกอย่าง!”
ลู่ซิงเฉิน “แค่นี้เหรอ?”
ลู่ฮ่าวเยว่ “ก่อนหน้านี้เธอเคยตื่นสั้น ๆ ช่วงหนึ่ง เราคุยกันมา!”
หลู่สิงเฉิน—ลู่ซิงเฉินเหลือบมอง ยกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจ
ลู่ฮ่าวเยว่ “ตอนที่เธอแชทส่วนตัวกับฉัน ชื่อที่ใช้ก็คือถังฮวน สตาร์ เธอเป็นของจริงแน่นอน!”
ลู่ซิงเฉินครุ่นคิดชั่วครู่ เมื่อเธอแชทส่วนตัวกับลู่ฮ่าวเยว่มาแล้ว ก็ต้องเป็นถังฮวนของจริงแท้ไม่มีปลอมแน่
แต่ทำไมเธอถึงหลับลงไปไม่ตื่น?
ลู่ฮ่าวเยว่ถอนใจ “นี่แหละคือเหตุผลที่ฉันวิตกกังวล เธอเองก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงหลับไม่ตื่น!”
ลู่ซิงเฉินใจสั่นไหว นึกขึ้นได้ถึงปาอีปาที่หมดสติอยู่ จึงพูดอย่างจริงจัง “คุณรู้อะไรอีก เล่าให้ฉันฟังหมด”
ลู่ฮ่าวเยว่เล่าออกมาอย่างต่อเนื่อง
ถังฮวนมีสติอยู่แค่ช่วงสั้น ๆ ทั้งคู่คุยกันไม่มาก ทำให้เขารู้ได้เพียงข้อมูลเล็กน้อย
ถังฮวนถูกปรมาจารย์หนานซิงเลือกไว้เป็นศิษย์ และก็ได้พบเจอกับเยว่ตงโหลว สองคนนับว่าคุยกันบ่อยกว่าคนอื่น
มีวันหนึ่ง ทั้งสองนั่งดื่มชาคุยกัน ถังฮวนกินอะไรบางอย่างไม่ทันระวัง จู่ ๆ รูปลักษณ์ก็เปลี่ยนไป สวยขึ้นมหาศาล
เธอตกใจมาก ไปถามปรมาจารย์หนานซิง แต่ปรมาจารย์หนานซิงก็ไม่รู้เหมือนกัน