ลู่ซิงเฉินมองไปครึ่งวัน บีบบังคับ?
นี่มันสกิลแบบไหนกัน?
แต่เดี๋ยวนะ ลูกน้องของเล่ยอิคงจะไม่น้อยใช่ไหม? นั่นแปลว่าเธอจะบีบบังคับพวกมันได้? แถมนำพวกมันด้วย?
คิดแล้วก็สนุกใจ!
ลู่ซิงเฉินมองซ้ายมองขวา เมื่อฆ่าเล่ยอิไม่ได้ งั้นก็ยึดของมันซะเลย!
การยึดของไม่โดนเตือน!
เธอผลักเล่ยอิล้มลงพื้นอย่างไม่ปรานี แล้วเก็บโต๊ะกับเก้าอี้ทั้งชุดของมันไว้
เรือลำเล็กสะอาดเกินไปจริง ๆ ลู่ซิงเฉินค้นไปทั่ว สุดท้ายไปงัดเมล็ดพันธุ์หนึ่งเม็ดออกจากมือของเล่ยอิ
เมล็ดนั้นคล้ายเม็ดพุทรา แต่ใหญ่กว่าเม็ดพุทรามากมาย
เธอส่องดูอย่างละเอียด:
[เมล็ดพันธุ์พุทราทรายใหญ่เร็วงอก: เมล็ดพันธุ์พุทราทรายใหญ่หายาก เมื่อปลูกจะงอกเป็นต้นพุทราทรายใหญ่ได้อย่างรวดเร็ว!]
ลู่ซิงเฉินไตร่ตรอง เล่ยอิถือเมล็ดนี้ไว้ทำอะไร?
แปลกจริง ๆ!
ไม่ว่ายังไง ของที่อยู่กับเล่ยอิต้องมีประโยชน์แน่ ๆ!
ลู่ซิงเฉินเก็บเมล็ดนั้นใส่กระเป๋าสะพายเก็บของอย่างระมัดระวัง
เมื่อทำเสร็จ เธอกระโดดลงจากเรือลำเล็ก แล้วหยิบเรือเร็วออกมา
เล่ยอิก็หายไปอีกครั้ง ครั้งนี้จนถึงพระอาทิตย์ตก เล่ยอิก็ไม่ปรากฏตัวอีกเลย
ลู่ซิงเฉินกลับมาที่แพไม้ วันนี้ก็ถือว่ามีผลไม้เล็กไม้ใหญ่บ้างแล้ว
วันที่สี่ ลู่ซิงเฉินตื่นแต่เช้า นั่งบนโซฟาอ่านช่องแชท
มีคนได้สกิลเป็นระยะ ๆ บ้างก็ดี บ้างก็แย่ คนที่เจอปรมาจารย์มีน้อยนิด ส่วนใหญ่เจอแต่ลูกน้องเล็ก ๆ ของ NPC
ลู่ซิงเฉินเข้าไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์เถาหยวน ถ่ายการ์ดฮวงจุ้ยดี ๆ ให้ตัวเองหลายใบ แล้วเช็กอิน: [วันนี้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เถาหยวนส่งพลังโชคชะตา—สุขสองเท่า!]