ชายคุมดำ: !!!
เขาก้มมองมือของตัวเอง กลิ่นเหม็นเน่าโชกโชนเข้าจมูก จนต้องแอบโซเซอาเจียนไม่หยุด “โฮ๊ก!”
ทุกคน: ……
หลานหลานเดือดพล่านสุดขีด “ไอ้ตัวดี! คืนขี้ของข้ามาเดี๋ยวนี้!”
เกาต้าฟู่ตัวแข็งค้าง พอดีลู่ซิงเฉินเดินมาถึง เกาต้าฟู่จึงกระซิบถาม “ฉี่ไข่ของหลานหลานเป็นสมบัติล้ำค่าอะไรงั้นเหรอ?”
ทำไมหลานหลานถึงโกรธขนาดนี้?
ดูท่าทางไม่เหมือนแสดงเลยแม้แต่นิดเดียว!
ลู่ซิงเฉิน: ……
หลานหลานแน่นอนว่าต้องโกรธสิ แทบถูกระเบิดจนหอนคำรบ จะไม่โกรธได้ยังไง!
เพราะบนขาของหลานหลานนั้นถูกผูกระเบิดเอาไว้ บังเอิญตอนนั้นบู้บู้กำลังแกะระเบิดลงมาเล่น รู้สึกได้ว่าไม่ธรรมดา จึงหันไปโยนระเบิดทิ้งทันที
แล้วมันก็ระเบิดเป็นคลื่นยักษ์ถล่มฟ้าถล่มน้ำ
หลานหลานใจหายอยู่นาน ถ้าระเบิดนั้นระเบิดตรงขาตัวเอง ครึ่งตัวคงไม่เหลือแน่นอน
ขนที่สวยงามขนาดนั้นก็คงถูกเผาไหม้เกรียม!
หลานหลานที่ถูกขู่ขวัญจนหวาดผวา จึงเกลียดชังคนส่งระเบิดสุดหัวใจ ตอนนี้เห็นตัวผู้ต้องสงสัยเข้าให้ อยากจะเอาชีวิตมันออกมาสับเป็นชิ้น ๆ!
หลานหลานพุ่งลงมาอย่างรวดเร็ว ปล่อยหมัดไร้เงาใส่จนชายคุมดำต้องถอยหลังติดกัน
ชายคุมดำถูกมัดแน่นอยู่แล้ว หลบไม่ทัน โดนข่วนหลายครั้งจนหน้าเลือดนอง ดูสุดแสนจะอนาถ
ชายคลุมดำตะโกนลั่น “ลู่ซิงเฉิน! พวกคุณไม่มีเหตุผลขนาดนี้เลยเหรอ? ฉันมาเที่ยวงานตลาด คุณพูดไม่เข้าหูปุ๊บก็ฆ่าคนได้ปั๊บ ไม่กลัวฉันร้องเรียนเหรอ!”
ลู่ซิงเฉินแปลกใจ “งั้นลองร้องเรียนดิฉันดูสิ”
เธอแทบอยากรู้เหลือเกินว่าเขาจะไปร้องเรียนที่ไหน!