เกาต้าฟู่แชทส่วนตัวถึงลู่ซิงเฉิน “เยว่ตงโหลวค่าพลังการต่อสู้พุ่งสูงผิดปกติ เขาเก่งมาก ยึดแก๊งได้หนึ่งแล้วเป็นใหญ่ ดูช่องแชทเร็ว!”
ในช่องแชท บรรยากาศครึกครื้นไม่เว้นว่าง
เยว่ตงโหลว “ลู่ซิงเฉิน นายไม่เคยอ้างว่าเก่งรึไง? ออกมาเลย! เราสู้กันตัวต่อตัวสักรอบ!”
เยว่เสี่ยวหนิง “ใช่ เราทั้งคณะมาหาแล้วนะ ลู่ซิงเฉิน ไม่ใช่ว่าจะหมอบอยู่ในกระดองเต่าแบบนี้หรอก?”
เซี่ยเสี่ยวอวี่ “โง่บ้าอะไรโผล่มาจากไหน ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินหนา!”
เยว่ตงโหลว “ฮึ แก๊งที่ข้ายึดมานี่ชื่อเดิมเมื่อสองรอบก่อนคือแก๊งลู่ซิง ตอนนี้ข้าเปลี่ยนชื่อกลับมาแล้ว ลู่ซิงเฉิน ทำไมยังเงียบอยู่ล่ะ? กลัวแล้วสินะ?”
เกาต้าฟู่ “ซี้ซี้ซี้ ครั้งแรกเลยที่เจอคนหยิ่งขนาดนี้ เท่จริง ๆ งั้นมาที่นี่ก่อนสิ มาสู้กับปู่นี่สักรอบ?”
เยว่ตงโหลว “เธอยังไม่มีคุณสมบัติพอ!”
ลู่ซิงเฉิน “หาฉัน?”
เยว่ตงโหลว “ใช่ หาเธอ!”
ลู่ซิงเฉิน “ได้เลย ฉันอยู่ที่เกาะทดลอง ก็คือสถานที่ที่ปลุกปั้นเธอนั่นแหละ มาเลย!”
เยว่ตงโหลวเงียบไปเฉย ๆ
คนที่เหลือไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อการด่าเยว่ตงโหลว
“ไม่ใช่เลย ครั้งแรกเลยที่เจอคนอวดดีขนาดนี้ กล้ามาเขต 33หาลู่ซิงเฉินสู้!”
“มันบ้าแล้วมั้ง!”
“เยว่ตงโหลว? ที่เขตที่ 117 ถือว่าแข็งแกร่งจริง ๆ ได้ยินว่าเขายังเป็นศิษย์เอกของปรมาจารย์เป่ยเย่อีก!”
“เชย พวกเจ้าคงไม่รู้สินะ? ตอนนี้ปรมาจารย์เป่ยเย่เกลียดเขาจะตายอยู่! เขากล้าแค่เดินวนอยู่แถวเกาะเหลียนซิง โดนปรมาจารย์เห็นเข้าก็ถูกด่าเละ ข้าเดาว่าเขาคงอัดอั้นจนทนไม่ไหวเลยหนีมาเขตของเรา”