ตายจากการทำงานหนัก สู่การเป็นใหญ่ในเกมเอาชีวิตรอดกลางทะเล

ตอนที่ 17 จับไก่ป่า พบเหมืองถ่านหิน

7 นาที· 1.6K คำ

ลู่ซิงเฉินหยิบชุดชั้นใน ชุดอยู่บ้าน และของใช้สำหรับอาบน้ำ แล้วเข้าไปในแคปซูลอาบน้ำอีกครั้ง

แช่ตัวในอ่างน้ำอุ่น ลู่ซิงเฉินถอนหายใจอย่างพึงพอใจ ช่างเป็นชีวิตที่มีความสุขจริง ๆ

ตอนที่เธอทำงานแบบเอาเป็นเอาตาย เธอมีแต่การอาบน้ำฝักบัว จะมีเวลาที่ไหนมานอนแช่ในอ่างแบบนี้

น้ำมีอุณหภูมิคงที่ ไม่ว่าจะแช่นานแค่ไหน อุณหภูมิก็ไม่เปลี่ยนแปลง และยังมีฟังก์ชันนวดด้วยคลื่นน้ำอีก สบายจนแทบบรรยายไม่ถูก

เธอใช้เวลาอยู่ในนั้นกว่าหนึ่งชั่วโมงเต็ม ๆ ถึงได้เช็ดผมแห้ง เปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าชุดใหม่ แล้วทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่มใหญ่ กอดหมอนนุ่ม ๆ หมุนตัวกลิ้งไปมาอย่างสบายใจ

ยังสามารถฟังเสียงลมทะเลเพื่อกล่อมให้หลับได้อีก นี่เธอกำลังพักร้อนอยู่ใช่ไหมเนี่ย

นอนหลับสนิทตลอดคืน เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ดวงอาทิตย์ก็ขึ้นสูงแล้ว

จงเฉียงส่งข้อความมาหาเธอพอดี

จงเฉียงส่ง [พลาสติก X20, เชือก X1, แก้ว X5] ให้คุณ พร้อมข้อความ: "วันนี้โชคดีจัง ของพวกนี้ที่ตกได้เมื่อเช้านี้"

จงเฉียงรักษาคำมั่นสัญญาของเขามาโดยตลอด นอกจากไม้และตะปูเหล็กที่จำเป็นแล้ว เขาก็ส่งของที่ตกได้ทั้งหมดมาให้ลู่ซิงเฉิน

ลู่ซิงเฉินพยักหน้า ไม่เลวเลย เป็นคนรู้จักบุญคุณ

เธอย่อมไม่ข่มเหงจงเฉียงอยู่แล้ว คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ตอบรับของทั้งหมด

แหเล็กต้องใช้พลาสติกกับเชือกพอดี ตอนนี้ลู่ซิงเฉินยังไม่จำเป็นต้องใช้ของพวกนี้ เธอจึงรีบสร้างแหเล็กหนึ่งอัน ส่งให้จงเฉิน

ส่วนตัวเธอเองเก็บแก้วไว้เท่านั้น เธอรู้สึกว่า ของสิ่งนี้อาจมีประโยชน์ในภายหลัง

หลังจากแปรงฟันอาบน้ำเสร็จ ลู่ซิงเฉินก็กินขนมปังสองก้อน ดื่มน้ำนิดหน่อย แล้วรีบเข้าไปในดินแดนสุขาวดีท้อดอก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป