ลู่ซิงเฉินส่งข้อความในแชทประจำเขตทันที: "ตามหา[กล่องไม้ที่ยังไม่เปิด]กับ[กล่องไม้ที่มีกุญแจ]และก็กุญแจด้วย ใครมีติดต่อมา"
เกาต้าฟู่: "ลู่ซิงเฉิน ฉันมีกุญแจ แลกกับลูกท้อ แลกมั้ย? ดูข้อความส่วนตัวเลย!"
ปกติคนที่ส่งข้อความส่วนตัวหาลู่ซิงเฉินก็เยอะมากอยู่แล้ว หลังจากเธอส่งลูกท้อออกไป ข้อความส่วนตัวก็ถล่มทลายราวกับเกล็ดหิมะ เธอไม่มีเวลาดูเลย
แต่เพราะเธอเคยคุยส่วนตัวกับเกาต้าฟู่ เธอจึงหาเจอข้อความของเขาได้ง่าย
เกาต้าฟู่: "ลู่ซิงเฉิน ฉันอยากได้ลูกท้อ กุญแจธรรมดาหนึ่งดอก ของอื่นๆ เธอเลือกได้ตามสบายเลย!"
ลู่ซิงเฉินถาม: "มีแปลนอื่นอีกมั้ย?"
เกาต้าฟู่นิ่งไปครู่หนึ่งถึงตอบว่า: "แปลนอาวุธไม่มี มีแค่แปลนอีเต้อเหล็กหนึ่งอัน เอาหรือเปล่า?"
แปลนอีเต้อเหล็กก็มีประโยชน์นะ น่าจะทำให้ชะตาโชคพุ่งฟ้าทำงานได้ แต่ถึงอย่างนั้น ลู่ซิงเฉินก็ยังรู้สึกว่าไม่คุ้ม
เธอบอกเกาต้าฟู่ว่า: "มีอะไรอีกมั้ย? ฉันมีแปลนอีเต้อเหล็กแล้วนะ ถึงฉันจะรับไว้ได้ แต่นี่มันไม่ค่อยมีประโยชน์กับฉันเท่าไหร่"
เกาต้าฟู่แทบจะร้องไห้แล้ว: "ลู่ซิงเฉิน เธอมีข้าวของมากมายขนาดนั้น ฉันมีอะไรเธอก็มี ฉันไม่มีเธอก็ยังมี เธอยังจะเอาอะไรอีก เอางี้ ฉันติดค้างเธอไว้ก่อนได้ไหม คราวหน้ามีแปลนเมื่อไหร่ฉันจะเสนอให้เธอก่อน!"
"เอาล่ะ ฉันให้ผ้าฝ้ายสีชมพูสองผืนกับเธอ พวกเธอที่เป็นสาวๆ น่าจะชอบ"
ไม่รอให้พูดอะไร เกาต้าฟู่ก็ส่งผ้าฝ้ายสีชมพูสองผืนให้ลู่ซิงเฉินก่อน
ผ้าฝ้ายสองผืนนี้เหมาะมากที่จะเอาไปทำผ้าม่าน ลู่ซิงเฉินใจสั่นไหว อันนี้สิที่เธอต้องการ
"ได้ แต่ฉันขออย่างน้อยต้องเป็นแปลนอาวุธระดับกลางขึ้นไป!" ลู่ซิงเฉินบอก
"ไม่มีปัญหา!" เกาต้าฟู่ตกลงทันควัน
แบบนี้เอง เกาต้าฟู่ใช้แปลนอีเต้อเหล็กหนึ่งอัน กุญแจธรรมดาหนึ่งดอก ผ้าฝ้ายสีชมพูสองผืน และติดค้างแปลนอาวุธระดับกลางอีกหนึ่งอัน แลกกับลูกท้อที่เพิ่มค่าสถานะได้