ใครน่ะ?
ลู่ซิงเฉินสะดุ้งเฮือก แอบฟังอย่างตั้งใจ
ช่างคุ้นหูซะจริง!
อีกเสียงหนึ่งพูดขึ้นว่า "ว่าไงนะ? บอกว่าให้แต่งงานกับมันงั้นรึ?"
เสียงด้านๆ นั้นไม่แม้แต่จะรู้สึกผิดจนใจคอไม่ดี "ทำไมล่ะ? เธอยังหาน้ำลายสักหยดก็ไม่ได้เลย ฉันจะแต่งงานใหม่ก็ไม่ได้เหรอ?"
ลู่ซิงเฉินตบหัวตัวเองปั๊บ คู่นี้ไม่ใช่จีปากับจีจิ่วนี่หรอ?
นึกไม่ถึงว่าจะเจอคนรู้จักเร็วขนาดนี้!
ลู่ซิงเฉินเร่งฝีเท้า เดินไปสักพัก แล้วก็ชะลอลง
ตอนนี้ยังไม่รู้เลยว่าความสัมพันธ์ระหว่างเอ็นพีซีกับผู้เล่นเป็นยังไง ถ้าจีปาจีจิ่วที่นี่ไม่เหมือนเดิมล่ะ? แม้จะเหมือนเดิมก็เถอะ คุณธรรมของจีปาจีจิ่วเดิมก็ไม่ได้ดีอยู่แล้ว!
เธอตัดสินใจจะคอยดูอีกระยะ
อีกด้านหนึ่ง จีปากับจีจิ่วทะเลาะกันไม่หยุด
จีจิ่ว: "หิวจัง กระหายจัง..."
จีปา: "โธ่ วันนี้ตอนสิบโมงต้องมีงานเลี้ยงฉลองแต่งงานอยู่แท้ ๆ!"
จีจิ่วโมโห: "ก็โทษเธอสิ! ก็เพราะงานเลี้ยงนี่แหละ ที่อดอาหารมาสามวันเต็ม ๆ นี่ไงผลลงแล้ว งานเลี้ยงหายไป ตอนนี้จะหาอะไรกินสักคำยากยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์!!"
จีปา: "เอ๊ะ ฉันมันก็กลัวเงินไม่คุ้มนี่นา!"
จีจิ่ว: "เชย! เราสองคนไม่เคยให้เงินของขวัญตั้งแต่แรก มันจะไม่คุ้มได้ไง? ไม่ได้ ฉันหิวจะตายอยู่แล้ว กระหายจะตายอยู่แล้ว เธอต้องหาอาหารมาให้ฉัน!"
จีปา: "เนื้อหนูทะเลทรายเป็นไง?"
จีจิ่ว: "เชย ๆ ๆ สกปรกจะตาย ไม่กินไม่กิน ยิ่งกว่านั้นไฟยังไม่มีเลย เธอจะให้ฉันกินของดิบงั้นรึ?"
จีปา: "แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ?"
จีจิ่ว: "ของเน่าไร้ประโยชน์ ฉันจะแต่งงานใหม่แล้ว!"