การเป็นผู้ครองเกาะหยานอวี่ก็สะดวกแบบนี้แหละ!
ลู่ซิงเฉินทันทีที่กลับถึงหมู่บ้านหยานอวี่ ก็ไม่พักเลยมุ่งหน้าไปหาปรมาจารย์เหลยจิน
ฟังจบคำของเธอ ปรมาจารย์เหลยจินไตร่ตรองสักครู่ แล้วเรียกว่า "หวาวา ปูปู พวกเจ้าสองคนไปกับลู่ซิงเฉินสักรอบ!"
หวาวาดีใจวิ่งกรูเข้ามา "พี่ซิงเฉิน หนูน้อยในที่สุดก็ได้อยู่กับพี่อีกแล้ว!"
ปูปูอึ้ง "พ่อ หวาวาไปไม่จะเจ็บตัวหรือเปล่า?"
ลู่ซิงเฉินก็แปลกใจ ประตูแห่งขั้วโลกนั้นหนาวเหน็บขนาดนั้น ปรมาจารย์เหลยจินใจดายพาให้หวาวาไปได้จริงหรือ?
ยิ่งไปกว่านั้น หวาวาเป็นเด็กผู้หญิงอายุแค่ไม่กี่ขวบ ตามไปแล้วมีประโยชน์อะไร?
เหลยจินโบกมือ "ไม่ต้องเป็นห่วงหวาวา ปูปู เจ้ามานี่ ข้าบอกวิธีให้!"
ปรมาจารย์เหลยจินพาปูปูจากไป เหลือเพียงวาว่าที่ตามลู่ซิงเฉิน
หวาวาหน้าตาน่ารักและเชื่อฟัง เกาต้าฟู่กับเสวียนหยวนเสี่ยวอู่ชอบจนหัวปักหัวปำ ดันลู่ซิงเฉินออกไปข้างนอก แล้วหมุนเวียนกันเล่นกับเจ้าตัว
ลู่ซิงเฉินก็สบายใจดี
คิดไปคิดมา เธอเรียกปิงกูลูกลับมาที่หมู่บ้านหยานอวี่
ตอนนี้บนรถน้ำแข็งไม่มีคนแล้ว ให้ปิงกูลูคนเดียวขับรถก็ไม่มีความจำเป็น
ปิงกูลูชอบหมู่บ้านเยียนอวี่มาก ลู่ซิงเฉินให้เขาออกไปเที่ยวเล่นตามใจ ส่วนตัวเธอเก็บรถน้ำแข็งกลับเข้าพื้นที่ส่วนตัว
ประมาณสิบกว่านาทีต่อมา ปูปูก็ออกมา
เจ้าหญิงน้ำแข็งตรงไปตรงมาสุด ๆ "ลู่ซิงเฉิน ไป ฉันพาพวกเจ้าไปที่ฐานของชนถ้ำน้ำแข็ง!"
ลู่ซิงเฉิน เกาต้าฟู่ กู้เหยียนจือ แถมยังมีเสวียนหยวนเสี่ยวอู่ หวาวา กับคนอีกกองอยู่ด้วยกันทั้งหมด ปู้ปู้ก็ไม่ซักถามอะไร ยกมือโบกหนึ่งที