ลู่ซิงเฉินพึ่งพูดคำว่า “ยืนยัน” ออกไปไม่ทันขาด พลังอ่อนโยนก็ซัดเข้าใส่
เธอและเกาต้าฟู่ หวาวา ปู้ปู้ และคนอื่น ๆ ต่างลอยตัวออกจากถ้ำอย่างช้า ๆ
จากนั้นถ้ำก็ปิดลงพร้อมเสียงดังสนั่น พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังขึ้นว่า[ประตูแห่งขั้วโลกกำลังซ่อมแซม คาดว่าจะใช้เวลาหนึ่งชั่วโมง โปรดรอสักครู่!]
เริ่มซ่อมแล้ว!
ลู่ซิงเฉินดีใจมาก สำเร็จในที่สุด!
ไม่สิ อีกแป๊บเดียวก็จะสำเร็จแล้ว
ณ ตอนนี้ เกาต้าฟู่และพวกทำหน้างงเต๊กไปหมด
เกาต้าฟู่: “มีอะไรเหรอ มีอะไรเหรอ?”
ลู่ซิงเฉินยิ้มบาง ๆ “กำลังซ่อมแซมอยู่ ต้องใช้เวลาหนึ่งชั่วโมง!”
เกาต้าฟู่ก็วางใจ: “หนึ่งชั่วโมงเหรอ เร็วนิดเดียว มา ๆ มา กินข้าวกันไหม?”
ยุ่งมาตลอด ทุกคนหิวโซกันนานแล้ว
เกาต้าฟู่ปิ้งลูกชิ้นเนื้อย่าง ทุกคนกินกินดื่มดื่ม ไม่ช้าเวลาหนึ่งชั่วโมงก็ผ่านไป
ลู่ซิงเฉินได้ยินเสียงแจ้งเตือนดังขึ้น[ยินดีด้วย ซ่อมประตูแห่งขั้วโลกสำเร็จ ยุคธารน้ำแข็งสิ้นสุดลง!]
ยุคธารน้ำแข็งจบลงแล้ว!
เสวียนหยวนเสี่ยวอู่ตะโกนขึ้นมาทันที “ทุกคนดูช่องแชทเร็ว!”
ลู่ซิงเฉินจับตามาตลอดแล้ว หลังประตูแห่งขั้วโลกซ่อมสำเร็จ ข้อความในช่องแชทก็ถล่มทลาย:
“อาาา น้ำแข็งละลายแล้ว ละลายหมดแล้ว!”
“ใช่ ๆ ใช่ ๆ แค่หนึ่งนาทีเท่านั้นเอง น้ำแข็งละลายหายวูบ เรือของฉันใช้ได้อีกครั้งแล้ว!”
“อบอุ่นจังเลย เหมือนฤดูใบไม้ผลิเลย!”
“อาา ตอนนี้ฉันอยู่บนเกาะแห่งหนึ่ง น้ำแข็งบนเกาะละลาย สรรพชีวิตฟื้นคืน หญ้าเขียว ดอกไม้ ต้นไม้ใหญ่แตกออกมาเต็มไปหมด มหัศจรรย์มาก ตอนนี้ฉันอยากร้องไห้จริง ๆ…”
“อยากร้องไห้ +1 ฤดูใบไม้ผลิที่รอคอยมานานในที่สุดก็มาแล้ว!”
“อยากร้องไห้ +2!”
“อาาาา ฉันตื่นเต้นจนไม่ไหว คนทั้งแก๊งของพวกเราตื่นเต้นกันหมด หนาวเหน็บทั้งหิวทั้งหิว แทบจะไม่รอดแล้ว!”