ลู่ซิงเฉินอัญเชิญโต๊ะกลมใบใหญ่ออกมา จัดอาหารเต็มโต๊ะ แล้วยิ้มแฉ่งพูดว่า “คุณอาจารย์ทุกท่าน ขอบคุณที่ช่วยเหลือกันมานะคะ มามา มาทานข้าวกัน!”
อาจารย์เหลยจิน “ฟึบ” ไปทันทีก็เทเลพอร์ตมานั่งบนเก้าอี้
คนที่สองที่วิ่งมาคืออาจารย์ปาปู ที่หน้าผากของเขายังติดแผ่นปิดแผลอยู่ เหมือนกับได้รับบาดเจ็บมา
ทั้งที่ตั้งใจสวมหมวกไว้ปิดบังบาดแผล แต่น่าเสียดาย หัวเขาค่อนข้างใหญ่ หมวกจึงปิดแผ่นปิดแผลไม่มิด
หลานหลานเห็นเข้า ก็ร้องตกใจ “โอ้ย ปาปูเฒ่า ทำไมคุณถึง…”
ลู่ซิงเฉินเอื้อมมือมาหนีบปากหลานหลานทันที “น่ารักๆ เอานะ ไม่ต้องแหย่ ฉันแบ่งขนมไว้ให้แล้ว ไปกินกับปูปูซะ”
อาจารย์ปาปูเป็นคนรักหน้า ห้ามพูดถึงเรื่องนี้อีกเด็ดขาด
พูดอีกนิดเดียว ใบหน้าของอาจารย์ปาปูก็คงจะมีสิวขึ้นอีกรอบแล้ว
เมื่อได้พบกันอีกครั้ง ใบหน้าของอาจารย์ปาปูก็ดูโรยราลงไปอีกหน่อยจริงๆ ไม่รู้ว่าตอนที่เขาขวางพิธีกรรมของตงฮูกับผู้อาวุโสเหรียนเฮ่อเกิดอะไรขึ้น
แน่นอนว่าคงไม่สนุกนัก
ลู่ซิงเฉินย่อมไม่เสี่ยงไปเป็นคนลงมือกดอารมณ์อาจารย์ปาปูหรอก รีบเชิญทุกคนลงโต๊ะทันที
ทุกคนกินกินดื่มดื่ม ช่างเป็นบรรยากาศที่แสนสบายใจ
พอทานไปได้ครึ่งมื้อ ลู่ซิงเฉินก็ได้ยินประกาศของเกม
ประกาศทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์:
[นักผจญภัยที่น่ารักทุกคน ขอแสดงความยินดีกับลู่ซิงเฉินแห่งเขต 33 ที่ซ่อมแซมประตูแห่งขั้วโลกได้สำเร็จ เป็นการปิดฉากยุคทุ่งน้ำแข็ง รางวัลที่ได้รับ: กำลังเพิ่มถาวร +20, ความคล่องตัวเพิ่มถาวร +20, พละประณเพิ่มถาวร +20, เหรียญทอง +800000 ส่วนรางวัลที่เหลือจะส่งมอบภายหลัง!]
[ขอแสดงความยินดีกับฉู่หงอีและลู่ฮ่าวเยว่ ในฐานะผู้ช่วยภารกิจ แต่ละคนได้รับรางวัล กำลังเพิ่มถาวร +12, ความคล่องตัวเพิ่มถาวร +12, พละประณเพิ่มถาวร +12, เหรียญทอง +100000 ส่วนรางวัลที่เหลือจะส่งมอบภายหลัง!]