[ซ่อมแซมเสร็จสมบูรณ์ ใช้งานได้ 100/100 ]
ลู่ซิงเฉินเลิกคิ้ว ดูเหมือนเบ็ดตกปลาก็เป็นของใช้สิ้นเปลืองนะ ต้องคอยหาวัสดุมาสร้างเบ็ดแล้ว
ลู่ซิงเฉินส่งเบ็ดที่ซ่อมแล้ว หมั่นโถวหนึ่งลูก และน้ำแร่หนึ่งขวดให้จงเฉียงผ่านการค้าขาย
จงเฉียงตะลึงไปครู่หนึ่งก่อนจะรับ น้ำตาเริ่มคลอในดวงตา ริมฝีปากสั่นระริกอยู่พักใหญ่ก่อนเอ่ยว่า "ขอบคุณ!"
สุดท้าย เขาย้ำอีกครั้ง "จากนี้ไป ของที่ข้าได้ ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม ยกเว้นจำเป็นต้องใช้เพื่อความอยู่รอด จะให้เจ้าหมดทุกชิ้น!"
นี่คือผู้มีพระคุณช่วยชีวิตเขา!
เขาเป็นคนเงียบขรึม เพื่อเอาชีวิตรอดต้องหน้าด้านอ้อนวอนอยู่สองวัน นอกจากถูกด่าทอเย้ยหยัน ไม่มีใครให้น้ำหรืออาหารเขาสักคำ
มีเพียงลู่ซิงเฉินที่ไม่เพียงให้อาหารและน้ำแก่เขา แต่ยังซ่อมเบ็ดตกปลาให้ ทำให้เขามีความสามารถในการเอาชีวิตรอด
เขารู้สึกขอบคุณลู่ซิงเฉิน จะขอบคุณไปชั่วชีวิต!
ลู่ซิงเฉินไม่รู้ถึงอารมณ์ซับซ้อนของจงเฉียง เธอปิดวิดีโออย่างรวดเร็ว แล้วจัดการข้าวของของตัวเอง
ตอนนี้เธอมีขนมปังสี่ก้อน น้ำ 1 ขวด และยังมีเศษเหล็ก ตะปูเหล็ก เศษไม้ และอื่นๆ อีกไม่น้อย
ส่วนหมอน ผ้าห่ม ยาสีฟันแปรงสีฟันที่กำลังใช้งานอยู่ ไม่นับรวมเป็นข้าวของ
ระหว่างที่ยังไม่มีกล่องลอยมา ลู่ซิงเฉินนอนพักบนเตียงสักครู่
เธอเองก็ต้องพักกลางวันนะ!
ผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วโมง จงเฉียงส่งพลาสติกมา 8 ชิ้นกับกล่องเปล่าสองใบ พร้อมข้อความว่า "ข้าเก็บกล่องได้สองใบ น่าเสียดายข้างในมีแต่พลาสติก ข้าจำได้ว่าเจ้าต้องการสิ่งนี้ เลยให้เจ้าก่อน"