มีปาปูผู้เชี่ยวชาญนั่งคุมอยู่ ผู้เล่นต่างไม่กล้าสร้างความวุ่นวาย
พอมาถึงต่างพยักหน้าค้อมโค้ง ยื่นเงินอย่างต่ำต้อย แล้วก็เดินไปปีนบันไดปีนเมฆอย่างเชื่องช้า
ตอนปีนต่างไม่กล้าเร็วเกินไป ไม่กล้าช้าเกินไป เกรงว่าผู้เชี่ยวชาญจะโมโหฟาดพวกเขาปักลงกับกำแพงเสีย
เพียงชั่วขณะ บรรยากาศก็เปี่ยมด้วยความสงบสุข
ขณะนั้น ลู่ซิงเฉินมาถึงหน้าวงเวทเทเลพอร์ตแล้ว
[วงเวทเทเลพอร์ตได้รับความเสียหาย การซ่อมต้องใช้ผลึกเทเลพอร์ต x99, เหรียญทอง x5000, ฟันหนูกลืนทอง x99 ต้องการซ่อมหรือไม่?]
ลู่ซิงเฉินนับดู เธอเพิ่งสังหารผู้เล่นฝีมือดีมาไม่น้อย ในมือมีผลึกเทเลพอร์ตราว 70-80 ชิ้น
ชู้หงงอีเพิ่งส่งผ่านการแลกเปลี่ยนข้ามเขตมาให้ 5000 เหรียญทองกับผลึกเทเลพอร์ต 50 ชิ้น ลู่ฮ่าวเยว่ก็ส่งมา 2000 เหรียญทองกับผลึกเทเลพอร์ต 20 ชิ้น
เพียงพอแล้ว!
ลู่ซิงเฉิน: "ซ่อม!"
หัวมังกรแวบวับด้วยแสงสี
[ซ่อมสำเร็จ วงเวทเทเลพอร์ตฟื้นคืนแล้ว!]
ลู่ซิงเฉินโล่งอก หันไปถาม: "ทุกคนมีผลึกเทเลพอร์ตกันหรือยัง?"
เกาต้าฟู่กับกู้เหยียนจือพยักหน้า เมื่อกี้ทั้งสองก็ฆ่าคนมาเหมือนกัน ในมือจึงมีของบ้าง
ลู่ซิงเฉินโยนผลึกเทเลพอร์ต 3 ชิ้นลงหัวมังกร:
[กรุณาเลือกสนามล่าสังหารที่ต้องการเทเลพอร์ต: แดนเยือกเย็นสุดขั้ว? ดินแดนมรณะ? ปลายฤดูใบไม้ผลิ?]
ลู่ซิงเฉิน: "ปลายฤดูใบไม้ผลิ!"
[เริ่มเทเลพอร์ต 3, 2, 1……]
ร่างสั่นหวัด ลู่ซิงเฉินมาปรากฏตัวในสภาพแวดล้อมแปลกตา
ฤดูใบไม้ผลิอบอุ่น ดอกไม้บานสะพรั่ง นี่คือมหาสมุทรแห่งดอกไม้
กลิ่นหอมฟุ้งจมูก หญ้าเขียวปกคลุมพื้น ยังมีกระต่ายน้อยน่ารักเชื่องช้ากระโดดข้ามลานหญ้าเป็นครั้งคราว