ที่ฝั่งของลู่ซิงเฉิน คำอธิบายของผลไม้สีแดงประหลาดกลับแตกต่างออกไป
มีเพิ่มประโยคเข้ามาหนึ่งบรรทัด
ลู่ซิงเฉินบอกฉินอู๋ชวนว่า "มีปัญหานะ ถ้าจะกินให้ระวังๆ!"
ฉินอู๋ชวน: "ยกเลิกการสั่งซื้อไปแล้ว ฮึ่ม ของแบบนี้ถ้าโผล่มาแล้ว ต่อไปก็จะยิ่งมีเยอะขึ้นเรื่อยๆ ราคาก็จะยิ่งถูกลง ไม่ต้องรีบหรอก"
ช่องแชทนั้น เซี่ยหยุนเฟยร้อนใจแล้ว "ฉินอู๋ชวน ให้คนของนายพูดวกไปวนมาอยู่ตั้งนาน สุดท้ายก็ไม่ซื้อ ตั้งใจล้อเล่นกันใช่ไหม?"
เซี่ยเสี่ยวอวี่: "แปลกจริงๆ นี่นายยังอยากบังคับซื้อบังคับขายอีกหรือ? นายพูดเองว่าไม่ลดราคา เราจะไม่ซื้อก็ไม่ได้เหรอ?"
เหยียนเสี่ยวหลิน: "อะไรนะที่ว่าพูดเรื่อยเปื่อย ของนายราคา 2 แสน นี่เราถามหลายๆ ข้อก็ไม่ได้หรือไง? ถ้าโดนกลโกงเข้าไปแล้วจะทำยังไง?"
เซี่ยหยุนเฟย: "ฮึ่ม ใครไม่รู้จักพวกกองทัพตระกูลฉินกันบ้าง พวกพ่อค้าเจ้าเล่ห์ชุดนี้!"
เซี่ยหยุนเฟย: "ทุกคนแค่ไม่อยากเสียเวลาพูดกับพวกนายเท่านั้น อาศัยว่าสนิทกับลู่ซิงเฉิน แล้วมาเป็นใหญ่เบียดเบียนผู้คนในเขต 33!"
เซี่ยเสี่ยวอวี่: "เฮ้ยๆๆ พวกเราเมื่อไหร่เป็นใหญ่เบียดเบียนผู้คนกัน? พวกเราเป็นพ่อค้า ขายของก็ยุติธรรมเป็นประจำ จะขายก็คุยกันดีๆ ไม่ขายก็เดินออกจากกันอย่างสบายใจ!"
จู๋เสี่ยวอวี๋: "ใช่แล้ว ครั้งแรกที่เจอคนแบบนี้เลย ไม่ซื้อแล้วด่าคน จะว่าใครเป็นใหญ่ นายต่างหากที่เป็นใหญ่!"
เซี่ยเสี่ยวอวี่: "เขาก็ต้องเป็นใหญ่อยู่แล้วสิ? เพราะเขต 33 ใกล้จะจุไม่ไหวสำหรับเขาแล้ว? ต้องข้ามเขตไปแล้วนี่นา? อิอิ!"
เซี่ยหยุนเฟย: "ได้ พวกนายเฝ้ารอดูเถอะ!"
เซี่ยหยุนเฟยโต้ไม่ชนะ อีกทั้งไม่นานก็เงียบไปเลย
ลู่ซิงเฉินถือผลไม้สีแดงประหลาดมองไปมาตั้งนาน ก็ไม่เห็นทางไหนผิดปกติ เธอตั้งใจจะไปหาเหล่าปรมาจารย์