กู้เหยียนจือก็พุ่งเข้าไปด้วย หมีขาวดุร้ายอีกตัวกำลังกระแทกซ้ายขวาอยู่ข้างกำแพงน้ำแข็ง พยายามจะพังกำแพงน้ำแข็งและทำลายปืนใหญ่ลูกไฟ
ตอนนี้ลู่ซิงเฉินกับกู้เหยียนจือต่างก็สวมรองเท้าสเก็ตน้ำแข็งกันอยู่ ความเร็วสูงมาก เลยไม่ต้องใช้การ์ดเร่งความเร็วแล้ว พวกเขาประจัญบานกับหมีขาวถ้ำน้ำแข็งขี้ขลาด
ก่อนหน้านี้หมีขาวถ้ำน้ำแข็งพลังป้องกันสูงมาก แทบจะทำลายทุกอย่างไม่ได้ แต่ตอนนี้มันมีบาดแผลแล้ว พวกเขาแค่ต้องโจมตีตรงจุดที่มันบาดเจ็บก็พอ
หมีขาวถ้ำน้ำแข็งขี้ขลาดนี่ช่างขลาดจริง ๆ มันร้องโหยหวนไปพลาง หาช่องหนีไปพลาง
ลู่ซิงเฉินกับกู้เหยียนจือไล่ตามตีไปเรื่อย ๆ ไล่ตามไปประมาณหนึ่งกิโลเมตร หมีขาวก็ร่อแร่เต็มที ส่งเสียงร้องครวญครางไม่หยุด
ทันใดนั้นเอง “ฟิ้ว” เสียงหนึ่งดังขึ้น กู้เหยียนจือถูกธนูยิงเข้าที่หัวไหล่
ร่างของเขาเซเล็กน้อย มองไปข้างหน้าก็เห็นมนุษย์ถ้ำน้ำแข็งคนหนึ่งอยู่ไม่ไกล
มนุษย์ถ้ำน้ำแข็งคนนั้นถือหน้าไม้อยู่ในมือ สีหน้าเคร่งขรึม แล้วก็ยิงหน้าไม้อีกครั้ง “ฟิ้ว” ลูกธนูหน้าไม้พุ่งเข้ามาราวกับสายฟ้า กู้เหยียนจือรีบหลบฉาก
โชคดีที่รองเท้าสเก็ตน้ำแข็งเยี่ยมมาก เขาจึงหลบได้
ลู่ซิงเฉินใจหายวูบ ยิงโดนกู้เหยียนจือได้ แสดงว่าหน้าไม้ในมือมนุษย์ถ้ำน้ำแข็งนี่ร้ายกาจมาก!
นางโบกมือหนึ่งครั้ง ปล่อยกับดักทรายดูดไว้ข้างหน้ามนุษย์ถ้ำน้ำแข็ง แล้วโจมตีหมีขาวต่อไป
มนุษย์ถ้ำน้ำแข็งอยู่ไม่ไกลนี่เอง แต่ก็ไม่เข้ามา แค่ยิงธนูหน้าไม้ไม่หยุด กู้เหยียนจือต้องหลบไปด้วยฆ่าหมีขาวไปด้วย พลังต่อสู้ลดลงไปมาก
ลู่ซิงเฉินตะโกนเสียงดังว่า “นายฆ่าหมีขาวต่อ ข้าไปจัดการมันเอง!”
นางไถลรองเท้าสเก็ตน้ำแข็ง พุ่งตรงเข้าใส่มนุษย์ถ้ำน้ำแข็ง