ตอนพยาบาลไปตามหมอ เสิ่นเยี่ยนก็ล้มลงกับพื้นไปแล้ว เลือดซึมออกจากปากและจมูก
สีหน้าหมอเปลี่ยนไปทันที เขาย่อตัวลงตรวจดูครู่หนึ่ง ก่อนรีบตะโกนบอกพยาบาลว่า “ติดต่อแผนกผู้ป่วยใน เตรียมห้องผ่าตัดด่วน เราต้องช่วยชีวิตเขา!”
พยาบาลถามอย่างตกใจ “อาการหนักขนาดนั้นเลยเหรอคะ?”
หมอถลึงตาใส่เธอ “อวัยวะภายในคนเจ็บเลือดออกหนัก ถามอะไรเยอะแยะ รีบไปเตรียมตัวสิ!”
“ค่ะ ๆ...”
พยาบาลรีบวิ่งออกไป
ไม่นานนัก เธอก็พาคนกลับมาหลายคน พวกเขาช่วยกันพยุงเสิ่นเยี่ยนขึ้นเตียงเข็น แล้วมุ่งตรงไปยังห้องผ่าตัด
ภายในห้องผ่าตัดเตรียมพร้อมอย่างเร่งด่วนแล้ว
หมอและพยาบาลหลายคนรีบเริ่มช่วยชีวิตเขา
แต่ผ่านไปครึ่งชั่วโมง บนเครื่องตรวจวัดก็ปรากฏเส้นตรงแทนจังหวะการเต้นของหัวใจเสิ่นเยี่ยน
แม้จะเคยเห็นความเป็นความตายมามากแล้ว แต่สีหน้าของหมอและพยาบาลก็ยังคงหนักอึ้ง
ผู้ชายคนนี้ยังหนุ่มอยู่แท้ ๆ ถ้าช่วยชีวิตได้เร็วกว่านี้ เขาคงไม่ตาย
แต่พวกเขาก็ทำเต็มที่แล้ว อวัยวะภายในของเสิ่นเยี่ยนมีเลือดออก และเสียเวลาไปนานเกินไป อีกทั้งไม่รู้ว่าเพราะอะไร บาดแผลถึงฉีกออกอย่างรุนแรง ต่อให้เป็นเทพเซียนก็ช่วยไม่ไหว
หลังเย็บปิดแผลผ่าตัดเรียบร้อย พวกเขาก็เข็นเสิ่นเยี่ยนออกไป แล้วนำร่างไปเก็บไว้ในห้องเก็บศพโดยเฉพาะ
จากนั้นก็ต้องแจ้งครอบครัว
……
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานแค่ไหน
เมื่อเสิ่นเยี่ยนได้สติขึ้นมาอีกครั้ง เขาก็ตกตะลึง
“นี่ฉัน...ตายแล้วเหรอ?”
เขามองตัวเองที่นอนอยู่ในห้องเก็บศพอย่างเหม่อลอย พลางพึมพำอย่างไม่อยากเชื่อ