สายลมอ่อนพัดผ่านเบาะนั่งข้างคนขับที่ว่างเปล่า
เสิ่นเยี่ยนชะโงกหน้าออกไปมองนอกหน้าต่างรถ อากาศวันนี้ดีไม่น้อย เขายิ้มบาง ๆ ในใจพลันรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ
ขณะนั้นเอง เขาสัมผัสได้อีกครั้งว่ามีบางสิ่งลอยเข้ามาในร่างกาย พร้อมกับพลังสายหนึ่งที่ผุดขึ้นจากภายใน ก่อนจะไหลเวียนไปทั่วร่าง
เสิ่นเยี่ยนตั้งใจสัมผัสมันอย่างละเอียด แล้วคิดว่าเป็นอย่างที่คาดไว้จริง ๆ
เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ นับว่าเขาช่วยทำให้ความยึดติดของเจิ้งซิ่วหลานสำเร็จลุล่วง
แม้ก่อนหน้านี้เธอจะคิดแก้แค้น แต่หลังจากได้สติ สิ่งที่เหลืออยู่ก็มีเพียงความรู้สึกผิดที่มีต่อครอบครัว
ส่วนการที่เสิ่นเยี่ยนคืนเงินก้อนนั้นให้พ่อลูกตระกูลหลิน ก็เท่ากับเติมเต็มความเสียใจสุดท้ายของเธอได้อย่างสมบูรณ์
เมื่อความยึดติดของเธอคลี่คลายลง วิญญาณของเธอย่อมสลายไปตามธรรมชาติ
พลังที่เสิ่นเยี่ยนได้รับนี้ คล้ายกับรางวัลหลังทำภารกิจบางอย่างสำเร็จ
เขานั่งครุ่นคิดอยู่ในรถนานพักใหญ่ ก่อนจะเงยหน้ามองเวลาแล้วสตาร์ตรถ กลับรถมุ่งหน้ากลับบ้าน
หลายวันถัดมาไม่มีเรื่องพิเศษอะไรเกิดขึ้น
นอกจากบรรยากาศในบ้านที่ดูแปลก ๆ อยู่บ้าง ทุกอย่างก็เหมือนกลับไปเป็นเช่นเดิม
เสิ่นเยี่ยนยังคงออกตรวจคนไข้ ทำงานบ้าน ซื้อกับข้าวและทำอาหาร
ที่น่าสังเกตคือ เขาไม่ได้ทำแค่มื้อของตัวเอง แต่ทำส่วนของเจียงหลานเผื่อไว้ด้วย
เจียงหลานแอบดีใจอยู่ในใจ คิดไปเองว่านี่คงเป็นทางลงที่สามีหยิบยื่นให้
แต่ไม่นานเธอก็พบว่าท่าทีของเสิ่นเยี่ยนไม่ได้เปลี่ยนไปเลย