“ที่รัก คุณยังไม่ตาย! คุณยังไม่ตาย!”
เจียงหลานจับมือเขาไว้ มือสั่นเทา น้ำตาไหลพราก พูดซ้ำไปซ้ำมาได้แค่ประโยคนี้
เสิ่นเยี่ยนชะงักงันไปครู่หนึ่ง แววตาเผยความสับสน
ผ่านไปนาน เขาจึงค่อย ๆ หันหน้าไปมอง
ดวงตาของภรรยาแดงบวม แต่ใบหน้านั้นยังคงงดงามไร้ที่ติ เมื่อเห็นหน้าเธอ เขาถึงได้สติว่านี่ไม่ใช่ความฝัน
ฉัน...ฟื้นขึ้นมาจริง ๆ
เสิ่นเยี่ยนตั้งสติ ดึงมือกลับมาแล้วพูดเสียงเรียบ “อืม ฉันยังไม่ตาย”
หัวหน้าหวังอึ้งจนพูดไม่ออก “นี่...นี่มันเรื่องอะไรกันครับ?”
คนที่ได้รับการยืนยันว่าเสียชีวิตไปแล้วกลับฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง นี่คือปาฏิหาริย์ทางการแพทย์ หรือเรื่องเหลวไหลกันแน่?
เขารีบก้าวเข้ามา น้ำเสียงตื่นเต้นจนปิดไม่มิด “คุณเสิ่น ผมต้องแจ้งแผนกให้ตรวจร่างกายคุณอย่างละเอียด เรื่องนี้พิเศษมาก พวกเราจำเป็นต้อง...”
เสิ่นเยี่ยนขมวดคิ้ว ค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง
ร่างกายยังอ่อนแอ แต่ความเจ็บปวดราวกับถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ หายไปแล้ว
เขานึกถึงคำพูดของจิ้งจอกน้อยในความฝัน แม้จะฟังดูเหนือธรรมชาติ แต่การที่เขาตายแล้วฟื้นขึ้นมาเองก็เหนือธรรมชาติพออยู่แล้ว จึงเอ่ยว่า “คุณหมอ เรื่องนี้รบกวนอย่าเอาไปพูดต่อได้ไหมครับ”
“จะทำแบบนั้นได้ยังไงครับ!”
หัวหน้าหวังโพล่งออกมาโดยไม่ทันคิด
เขาวางแผนไว้แล้วว่าจะรายงานโรงพยาบาล เชิญผู้เชี่ยวชาญจากทั่วประเทศมาร่วมวินิจฉัย และต้องสืบหาสาเหตุให้กระจ่าง
นี่เป็นปาฏิหาริย์ที่จารึกลงในประวัติศาสตร์การแพทย์ได้เลย! ชื่อหัวหน้าหวังอย่างเขาอาจได้ลงวารสารแลนเซตก็ได้!
สีหน้าเจียงหลานเย็นชาลงทันที เธอจ้องหัวหน้าหวัง “สามีฉันพูดอะไร คุณก็ทำตามนั้น!”