สวี่กั่งก้าวขึ้นไปดึงสวี่อี้ไว้ แล้วจ้องเขม็งไปที่แม่ลูกคู่นั้นด้วยสายตาเย็นชา “หลานชายฉันอารมณ์ร้อน ไม่อยากโดนซ้อมก็รีบไปซะ! ถ้าจะทำให้ถึงขั้นต้องเสียแต้มจริงๆ ฉันก็ไม่กลัว หลานสาวฉันตอนนี้เป็นผู้มีพลังพิเศษ หาแต้มได้สบายๆ”
สวี่จ้าวที่ยืนอยู่ข้างๆ กำลังกำหมัดแน่น สายตาจ้องไปที่แม่ลูกคู่นั้นอย่างเยียบเย็น ดูท่าพร้อมจะลงมือได้ทุกเมื่อ
เจิงถิงถิงเห็นท่าไม่ดีจึงรีบดึงยายเฒ่าเหมาเดินหนี พลางบ่นประชดประชันเบาๆ “แม่ เราไม่ต้องไปถือสาคนชั้นต่ำจากเขตเพิงพักพวกนี้หรอก”
เธอเองก็ยังไม่แน่ใจว่าสวี่จ้าวเป็นผู้มีพลังพิเศษหรือไม่
ต่อให้สวี่จ้าวไม่ใช่ ถ้าเกิดเรื่องจริงๆ ตัวเองก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา เพราะตัวเองเป็นแค่ผู้มีพลังพิเศษสายรักษาที่ไร้พลังโจมตี
อีกอย่าง คนจนไม่มีอะไรจะเสีย ยิ่งกว่าคนมีเงิน ถ้าคนในตระกูลสวี่ทั้งสามคนไม่คิดหน้าคิดหลังจะเอาจริง ตัวเองจะเอาชีวิตไปแลกกับคนชั้นต่ำพวกนี้หรือไง?
สวี่จ้าวมองแผ่นหลังของแม่ลูกคู่นั้น แล้วหัวเราะเย็น “เหอะ แค่นี้ก็ขวัญหนีดีฝ่อแล้วหรือ?”
แต่ก็ดีเหมือนกัน ถ้าเกิดเรื่องขึ้นมาจริงๆ ก็วุ่นวายเปล่าๆ
ถึงเวลาเปิดจุดรับซื้อ ทั้งสามคนแบกของเดินเข้าไป ยืนต่อแถวรอแลกแต้มที่หน้าต่าง
คนต่อแถวข้างหน้ามีไม่มาก รอได้ไม่นานก็ถึงคิวของคนตระกูลสวี่ทั้งสาม
สวี่จ้าวเริ่มหยิบของในถุงป่านออกมาทีละอย่าง อย่างแรกคือตับของหนูทุ่งกลายพันธุ์ที่ค่ามลพิษผ่านเกณฑ์ หนักสามกว่าจิน ราคารับซื้อ 10 แต้มต่อจิน ชั่งแล้วได้ 36 แต้ม