สวี่กั่งกับสวี่อี้ชั่งผักป่าและเมล็ดหญ้าที่เหลือในกระบุงได้ทั้งหมด 52 ชั่งผักป่า 3 ชั่งเมล็ดหญ้าข้าวฟ่าง แลกมาได้ 580 แต้ม
ด้วยดวงตาข้อมูลค้ำจุน ประสิทธิภาพการเก็บของเมื่อวานนี้ อย่างน้อยก็เป็นสิบเท่าของวันก่อน
แน่นอนว่าก็เพราะเป็นช่วงฤดูใบไม้ร่วงพอดี สภาพอากาศของดินแดนรกร้างก็เป็นเช่นนี้ มีเพียงสามเดือนของฤดูใบไม้ร่วงเท่านั้นที่เป็นช่วงที่สภาพแวดล้อมเหมาะสมที่สุดในรอบปี
เหมาะที่มนุษย์จะออกไปเก็บของข้างนอก และเหมาะกับพืชกลายพันธุ์ส่วนใหญ่ที่เติบโต พืชกลายพันธุ์ส่วนใหญ่ก็จะออกเมล็ดในช่วงเวลานี้ด้วย
คนในเขตเพิงพัก ปกติจะเก็บเสบียงบางส่วนไว้กินผ่านหน้าหนาวในช่วงนี้
แต่ถึงอย่างนั้น ทุกปีก็ยังมีคนเขตเพิงพักจำนวนไม่น้อยที่ตายเพราะหนาวและหิว
ตอนที่คลังเสบียงของทางการอุดมสมบูรณ์ ก็จะปลดปล่อยเสบียงบางส่วนมาบรรเทาทุกข์ให้เขตเพิงพัก อย่างไรก็ตาม ตลอดห้าปีที่ตระกูลสวี่อาศัยอยู่ในเมืองชั้นนอก เจอกับการที่ทางการแจกเสบียงจริง ๆ แค่ครั้งเดียว
ครั้งนี้ที่จุดรับซื้อพวกเขาเปลี่ยนทั้งหมดได้ 228847 แต้ม แต้มทั้งหมดโอนไปบนกำไลข้อมือของสวี่จ้าวก่อน
สวี่จ้าวปาดดูยอดเงินบนกำไลข้อมือ ตัวเลข “228847” นั้นเหมือนกองไฟอุ่น ๆ จุดติดอยู่บนหัวใจของเธอ
แต้มที่ใช้ซื้อแกนสัตว์สำหรับอัปเกรดดวงตาข้อมูล ไม่เพียงแต่พอเท่า แต่แต้มที่เหลือยังพอให้คนตระกูลสวี่เช่าบ้านในเมืองชั้นนอกผ่านฤดูหนาวเย็นยะเยือกได้
สวี่กั่งกับสวี่อี้ก็มีสีหน้าแฝงไว้ไม่มิดซึ่งความตื่นเต้น ดีใจกับเงินมหาศาลที่เปลี่ยนแปลงชะตาของคนทั้งครอบครัว
ตอนที่สามคนออกจากจุดรับซื้อ พวกเขารับรู้ได้ชัดว่าสายตาที่มองมาที่พวกเขาเพิ่มขึ้นมาก มีทั้งสายตาชื่นชม ริษยา อยากรู้อยากเห็น หรือจ้องตาเป็นมัน