ยามเย็นย่ำ แสงสนธยาทาบผ่านกำแพงลานของฐาน ท้องฟ้าตรงขอบฟ้าค่อย ๆ หม่นลงเป็นสีเทาอมฟ้าจาง ๆ
ไม่นานนัก เสียงเครื่องยนต์รถดัดแปลงก็ดังขึ้น ทีมล่าสัตว์ของเฉิงเหยียนเดินทางมาถึงฐาน
สวี่จ้าวเหลือบมองเวลา ตอนนี้สามทุ่มครึ่งแล้ว
รถบ้านดัดแปลงที่สั่งทำไว้ก่อนหน้านี้ถูกจัดสรรให้ทีมของฉู่อี้หนิงแล้ว ส่วนทีมของเฉิงเหยียนเวลาออกไปทำภารกิจจะใช้รถออฟโรดดัดแปลง
รถทั้งสองคันขับเข้ามาจอดในลานฐานเรียบร้อย เงาร่างเล็กจ้อยสีเทาน้ำตาลพุ่งออกมาจากหน้าต่างรถออฟโรดดัดแปลง ก่อนจะกระโดดลงพื้นอย่างแผ่วเบา
คงคงสะบัดขนปุย แล้วสาวขาสั้นวิ่งพรวดไปหาสวี่จ้าว ไต่จากขากางเกงขึ้นไปบนตัวเธอ
สวี่จ้าวอุ้มคงคงเดินไปยังห้องเย็นของฐาน ทันทีที่เข้าไป คงคงก็ขนเสบียงของทีมที่เก็บไว้ในมิติออกมา
เซี่ยซูหลาน ฟางหนิง และเกาจื้อเฉียงต่างก็เริ่มลงมือ พวกเขาถือสมุดบันทึกแล้วเริ่มจดจำนวนเสบียง
เฉิงเหยียนเดินมาข้างสวี่จ้าว มองคงคงในอ้อมแขนเธอแล้วปลอบเสียงเบา “คงคง มาช่วยขนของลงจากรถบรรทุกหน่อยได้ไหม?”
สวี่จ้าวยิ้มพลางส่งคงคงให้อยู่ในอ้อมแขนของเฉิงเหยียน แล้วลูบหัวมัน “ขนของเสร็จแล้วเราก็กลับบ้านกัน”
ถึงอย่างไรคงคงก็มีส่วนแบ่งในทีมจริง ๆ งานขนเสบียงแบบนี้ ถ้าช่วยได้ก็ต้องช่วย
เมื่อขนเสบียงลงจากรถหมดแล้ว สวี่จ้าวก็เข้าไปดูในห้องเย็น
เหยื่อมีมากกว่า 30 ตัว ส่วนใหญ่เป็นเหยื่อทั่วไปอย่างหนูทุ่งกลายพันธุ์ กระต่ายป่า และไก่ป่า ทั้งยังมีปลากลายพันธุ์ระดับหนึ่งอีก 5 ตัว