หลังตกลงคำสั่งซื้อเครื่องปรับอากาศเรียบร้อย สวี่จ้าวก็ตามคุณย่าไปซื้อข้าว แป้ง น้ำมัน และเกลือกลับมาเก็บไว้ที่บ้านอีกชุด
ฤดูหนาวเหน็บหนาวจนพื้นดินจับตัวเป็นน้ำแข็ง ออกไปข้างนอกลำบากมาก
ในเดือนที่หนาวที่สุดของฤดูหนาวเย็นยะเยือก แม้แต่ห้างของทางการก็ยังต้องปิดกิจการ
ดังนั้นของใช้สิ้นเปลืองอย่างข้าว แป้ง น้ำมัน และเกลือ จึงต้องกักตุนไว้ให้มากหน่อยถึงจะอุ่นใจ
หลังซื้อของที่จำเป็นเสร็จ สองย่าหลานก็นั่งรถสามล้อไฟฟ้ากลับมาถึงใต้ตึก และพบว่าคุณปู่เริ่มเก็บแผงแล้ว
มองไปที่ไหผักป่าดองสามไห ก็พบว่าขายหมดเกลี้ยงแล้ว
“ขายหมดเร็วขนาดนี้เลยเหรอ” สวี่จ้าวยกมือเก็บไหเปล่ากับชั้นวางเข้าไปในมิติส่วนตัว
สวี่กั่งยิ้มอย่างได้ใจ “นั่นสิ ฝีมือคุณย่าของแกนี่ไม่มีที่ติจริง ๆ”
หลีอวิ๋นตั่วยิ้มร่าแล้วรับคำ “หลัก ๆ เพราะผักป่าดองของเราตั้งราคาย่อมเยา แถมแต่ละวันยังมีของขายจำนวนจำกัด ถึงได้ขายหมดเร็วแบบนี้”
แผงผักดองนี้มีเพียงวันแรกที่เปิดแผงเท่านั้นที่ขายช้า ส่วนสองวันหลังมานี้ แทบจะขายหมดตั้งแต่ช่วงเช้า
ขายวันละสามไหพอดีกับปริมาณผักป่าดองที่หลีอวิ๋นตั่วทำได้ ทำให้มีของขายสม่ำเสมอ
ทั้งสามคนขึ้นไปบนบ้านด้วยกัน แล้วต่างคนต่างแยกย้ายไปทำธุระของตัวเอง
สวี่จ้าวหยิบปูกลายพันธุ์สามตัวที่ตกได้เมื่อวันก่อนออกมาจากมิติส่วนตัว แล้วควักแกนสัตว์ระดับหนึ่งออกมาสามเม็ด
เธอป้อนแกนสัตว์ให้มิติส่วนตัว ความคืบหน้าในการอัปเกรดเพิ่มขึ้นเป็น 13%
ในบรรดาปูกลายพันธุ์สามตัว มีเพียงตัวเดียวที่ค่ามลพิษผ่านเกณฑ์ ส่วนอีกสองตัวไม่ผ่านเกณฑ์ทั้งคู่