สวี่กั่งกับสวี่อี้กลับมาก่อนเวลา แล้วก็เล่าเรื่องการรับรู้ของสวี่จ้าวให้หลีอวิ๋นตั่วฟัง หลีอวิ๋นตั่วจึงรู้ว่าหลานสาวมีพลังการรับรู้คล้ายพลังพิเศษสำรวจ
“ใช่แล้ว คุณย่า! วันนี้ได้ของมาเยอะมาก! หลังกินข้าวเย็นเสร็จ พวกเราช่วยกันแล่หนูทุ่งกลายพันธุ์ตัวนี้” สวี่จ้าวยิ้มพูดกับหลีอวิ๋นตั่วคุณย่า
มองดูของที่กองเต็มพื้น ความเหนื่อยล้าทั้งวันของสวี่จ้าวหายไปเป็นปลิดทิ้ง ใจเต็มไปด้วยความสุขของผลเก็บเกี่ยว
“หนูทุ่งกลายพันธุ์ตัวนี้ต้องแล่ให้เสร็จเร็วๆ ห่อใส่ถุงพลาสติกรีดซิป พรุ่งนี้เช้าพวกเราจะได้เอาไปขายที่จุดรับซื้อเมืองชั้นนอก” สวี่กั่งพูดเสริม
แม้อากาศจะเริ่มเย็นลง แต่เนื้อสัตว์ก็เก็บไว้ได้ไม่นาน
ผักป่า เมล็ดหญ้าพวกนี้ ครอบครัวสวี่มีประสบการณ์ถนอมอาหาร
เมล็ดหญ้าตากแห้งเก็บได้ ส่วนผักป่าก็ผึ่งลมทำเป็นผักแห้ง
แต่เนื้อสัตว์จะผึ่งลมต้องใช้เกลือหมัก ตอนนี้ครอบครัวสวี่ไม่มีเกลือเหลือพอจะไปใช้สิ้นเปลือง
เนื้อหนูทุ่งกลายพันธุ์ที่ค่าไม่ผ่านมาตรฐาน ครอบครัวสวี่จัดการเองไม่ได้ และไม่จำเป็นต้องเสียแต้มจ้างผู้มีพลังพิเศษชำระล้าง
สู้ขายตรงให้จุดรับซื้อในเขตปลอดภัยแลกแต้มดีกว่า
วันนี้เก็บของได้เยอะ ข้าวต้มคลุกที่ยายหลีอวิ๋นตั่วทำก็ใส่ของมากขึ้น แถมยังใส่ข้าวสารด้วย ดูยิ่งข้นเหนียว กินก็หอมกว่าปกติมาก
ครอบครัวได้ผ่อนคลายค่าใช้จ่าย กินอิ่มกันสักมื้อ
สวี่อวิ้นกินข้าวต้มคลุกในชามจนเกลี้ยง ลิ้มรสอย่างพึงพอใจแล้วพูดว่า “ข้าวต้มคลุกใส่ข้าวสารนี่หอมจริงๆ ข้าวสารที่เมืองชั้นนอกขาย อร่อยกว่าเมล็ดหญ้ากับผักป่าที่เราเก็บของมาอีก”