ความมืดค่อยๆ ทอดยาวลงมา เขตเพิงพักเรียงรายด้วยบ้านดินเตี้ยๆ ค่อยๆ จมลงสู่ความมืดมิด
มีเพียงหน้าต่างบางบานที่ส่องแสงไฟเหลืองอุ่นๆ ทอดเงาร่างบิดเบี้ยวลงบนพื้นดิน
อันที่จริงเขตเพิงพักก็มีสายไฟติดมา แต่คนที่ยอมเสียค่าไฟมีไม่กี่ครัวเรือน คนส่วนใหญ่ยามค่ำคืนต้องจุดตะเกียงน้ำมัน
ตะเกียงน้ำมันเหล่านั้นใช้น้ำมันจากสัตว์กลายพันธุ์ที่มีมลพิษสูง ซึ่งคนกินไม่ได้ จึงถูกขายให้คนในเขตเพิงพักในราคาถูก พอใช้ส่องสว่างไปวันๆ
สวี่จ้าวเดินผ่านตรอกซอกซอยด้วยฝีเท้าที่มั่นคง น้ำหนักบนบ่ากดให้เธอต้องก้มตัวลงเล็กน้อย
บางครั้งก็มีใบหน้าเหนื่อยล้าโผล่ออกมาจากหน้าประตูบ้านสองข้างทาง พอเห็นว่าเป็นเธอ ก็เพียงชำเลืองมองแล้วหดกลับเข้าไปในบ้าน
ชาวบ้านแถวนี้หลายคนรู้จักสวี่จ้าว และรู้ดีว่าลูกสาวคนโตของตระกูลสวี่ตื่นพลังพิเศษ สายพลัง กลายเป็นผู้มีพลัง
ในเขตเพิงพักที่อ่อนแอถูกกำจัดแห่งดินแดนรกร้าง พลังคือบัตรผ่านที่ดีที่สุด และสถานะผู้มีพลังพิเศษนั้นเพียงพอจะทำให้คนที่คิดไม่ดีในเขตเพิงพักถอยห่าง
เพราะคนที่อาศัยอยู่ในเขตเพิงพัก ส่วนใหญ่เป็นคนธรรมดาที่ไม่มีพลังพิเศษ ต่อให้มีผู้มีพลัง ก็เป็นเพียงผู้มีพลังระดับต่ำ
ผู้มีพลังที่มีระดับสูงกว่านี้สักหน่อย ความเร็วในการหาแต้มก็เหนือกว่าคนธรรมดามาก โดยพื้นฐานแล้วมีความสามารถที่จะซื้อบ้านหรือเช่าบ้านในเมืองชั้นนอกได้
และสวี่จ้าวยังเป็นผู้มีพลังสายพลัง ถึงแม้พลังนี้จะมีประโยชน์ไม่มากเท่าผู้มีพลังสายธรรมชาติบางชนิด แต่ในช่วงต้นที่ระดับยังต่ำ พลังโจมตีของเธอกลับแข็งแกร่งกว่าผู้มีพลังสายธรรมชาติอื่นๆ