ทั้งสี่คนยืนตะลึง มองกองปลาที่สวี่จ้าวเอาออกมา สีหน้าเต็มไปด้วยความตกใจ
เซี่ยซูหลานได้ยินคำสั่งของสวี่จ้าวก็พลันได้สติ รีบขานรับ “อ๊ะ ได้ค่ะ หัวหน้ากลุ่ม!”
ปลาตัวเล็กกลายพันธุ์ระดับหนึ่งสามถุงป่านใหญ่เต็มพิกัด ยังมีปลาหมูกลายพันธุ์ระดับสองอีก 2 ตัว ปลานิลกลายพันธุ์ระดับสองอีก 1 ตัว และปลาม้าเหลืองลายกลายพันธุ์ระดับสามที่ยาวถึง 3 เมตรอีก 1 ตัว เสบียงกองโตจนเต็มมุมคลัง
จางหวยตาแทบถลน อดถามไม่ได้ “หัวหน้ากลุ่ม อย่าบอกนะว่าคุณยังมีทีมล่าสัตว์ที่ไม่ได้ลงทะเบียนอยู่อีกทีมหนึ่ง?”
หลังน้ำท่วมผ่านไป ปริมาณปลาที่จับได้ในลำธารของป่าเก็บของเขตชั้นหนึ่งเพิ่มขึ้นอย่างมาก เรื่องนี้เขารู้ดี
แต่จำนวนขนาดนี้ อย่างน้อยก็ต้องใช้ทีมล่าสัตว์ทั้งทีมทำงานกันครึ่งค่อนวันถึงจะขนกลับมาได้
สวี่จ้าวมองจางหวยที่ถามขึ้นมา คิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนสั่งว่า “วันนี้นายไปที่ลานรับสมัครเพื่อหาคนต่อ ส่วนอีกสามคนให้อยู่ที่ฐาน แบ่งปลาให้เรียบร้อยก็พอ”
ตอนนี้ในกลุ่มยังไม่มีแม้แต่ทีมล่าสัตว์ เรื่องรับสมัครคนจะหยุดไม่ได้
จางหวยเหลือบมองกองปลาที่เต็มพื้นที่ แล้วหันไปมองสวี่จ้าวที่สีหน้าเรียบเฉย ก่อนพยักหน้ารับ “ได้”
จางหวยหันหลังเดินออกจากคลัง ขึ้นรถสามล้อไฟฟ้าที่จอดอยู่ในลาน แล้วมุ่งหน้าไปลานรับสมัครในเมืองชั้นในเพื่อหาคน
สวี่จ้าวนั่งรอเงียบ ๆ บนเก้าอี้ข้างคลัง ให้เซี่ยซูหลานนับจำนวนปลาให้เสร็จ