สวี่จ้าวเดินเข้าไปในห้องน้ำ ถอดกำไลข้อมือวางไว้บนชั้นวางของด้านข้าง
เธอถามต่ออย่างสงสัยว่า “เธอเป็นลูกแท้ ๆ ของคุณชายตระกูลหลิ่ว แล้วพี่ชายเธอล่ะ?”
น้ำเสียงของหลีหมิงเยวี่ยเจือความกลัดกลุ้มอยู่หลายส่วน “พี่ชายฉันไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ช่วงนี้เขาลำบากใจมาก พ่อฉัน เอ่อ ไม่ใช่ หลีฉงซานอยากยุบทีมล่าสัตว์สองทีมที่อยู่ในชื่อพี่ชายฉัน ไปรวมกับทีมล่าสัตว์ที่อยู่ในชื่อหลีหมิงชวนกับหลีหมิงเฟิง”
เธอบ่นอย่างขุ่นเคือง “หลีฉงซานนี่ใจร้ายจริง ๆ อย่างน้อยพี่ชายฉันก็เป็นลูกแท้ ๆ ของเขา ทำแบบนี้ได้ยังไง!”
หลีหมิงซั่วยังซื่อ ๆ ถึงขั้นยอมไปตรวจพิสูจน์ความเป็นพ่อกับลูกด้วยกัน ผลตรวจออกมาว่าเขาเป็นลูกแท้ ๆ ของหลีฉงซานจริง ๆ แต่ก็ไม่อาจปลุกความรักของผู้เป็นพ่อในใจหลีฉงซานได้แม้แต่น้อย
สวี่จ้าวรับคำไปอย่างไม่ใส่ใจ “คงโกรธมากล่ะมั้ง!”
เลี้ยงดูลูกสาวมาสิบกว่าปีแล้วเพิ่งรู้ว่าไม่ใช่ลูกแท้ ๆ หลีฉงซานคงเสียใจไม่น้อย
หลีหมิงเยวี่ยพูดอย่างดูแคลน “เขาจะโกรธอะไร ลูกชายสองคนที่เมียน้อยเขาคลอดอายุมากกว่าฉันอีก แม่ฉันยังไม่เห็นว่าอะไรเลย”
สวี่จ้าว “……”
บางทีแม่เธออาจกำลังหวานชื่นอยู่กับรักแรก จนไม่ใส่ใจอะไรเลยก็ได้!
หลีหมิงเยวี่ยเปลี่ยนเรื่องแล้วเสนอว่า “พี่ชายฉันวางแผนจะจดทะเบียนกลุ่มนักล่าขนาดเล็กของตัวเองในเมืองชั้นนอก จ้าวจ้าว เธอสนใจร่วมลงทุนไหม?”
ถึงแม้ฟู่หว่านอิงผู้เป็นแม่กำลังจะพาเธอแต่งเข้าไปในตระกูลหลิ่ว แต่หลีหมิงซั่วก็ยังเป็นลูกชายแท้ ๆ ของอีกฝ่าย เรื่องทางหนีทีไล่นี้เธอยังคงใส่ใจและพยายามจัดการให้เขาอย่างเต็มที่