ผู้ที่ออกมาต้อนรับคือภรรยาประมุขสายหลักของตระกูลหลิ่ว
หลินอวี๋พยักหน้าเล็กน้อย แล้วทักทายอีกฝ่ายสองสามคำ
จากนั้นภรรยาประมุขตระกูลหลิ่วก็เดินนำหลินอวี๋ไปข้างหน้า สวี่จ้าวกับสวี่อี้เดินตามมาติด ๆ ก่อนจะก้าวเข้าไปในหออวิ๋นเชวี่ย
พื้นด้านในหอปูด้วยกระเบื้องเคลือบสีขาวมันวาว แสงระยิบระยับจากโคมระย้าคริสตัลสาดส่องลงมา แขกเหรื่อที่เดินผ่านไปมาต่างพากันเข้ามาทักทายอย่างประจบประแจงเป็นระยะ
สำหรับคนส่วนใหญ่ที่เข้ามาทักทาย หลินอวี๋เพียงพยักหน้ารับเบา ๆ เท่านั้น
ด้วยสถานะของเธอในตอนนี้ ภายในเขตปลอดภัยเว่ยเฉิง นอกจากยอดฝีมือไม่กี่คนของตระกูลหลินสายหลักแล้ว เธอก็ไม่จำเป็นต้องเอาใจใครเป็นพิเศษ
พนักงานบริการเดินนำทางอยู่ข้างหน้า ส่วนภรรยาประมุขตระกูลหลิ่วก็ต้อนรับด้วยตัวเอง ก่อนพาทั้งสามคนไปยังห้องรับรองส่วนตัวในห้องจัดเลี้ยงชั้นสาม
หลินอวี๋ส่งสายตาให้ หลินสือจึงมอบของขวัญที่ถืออยู่ให้ผู้ใต้บังคับบัญชาซึ่งยืนอยู่ข้างภรรยาประมุขตระกูลหลิ่ว
เมื่อเห็นดังนั้น สวี่อี้กับสวี่จ้าวก็รีบยื่นของขวัญที่เตรียมไว้ล่วงหน้าให้ไปพร้อมกัน
ทั้งสี่คนเดินตามพนักงานบริการเข้าไปนั่งในห้องรับรอง
ท่วงทำนองอ่อนโยนลอยคลอไปทั่วห้องจัดเลี้ยง บนเวทีด้านนอกห้องรับรอง นักเต้นคนหนึ่งกำลังร่ายรำไปตามเสียงเพลง
สวี่จ้าวเก็บงำความสงสัยไว้เต็มอก ในที่สุดก็อดถามไม่ได้ว่า “กรรมการหลิน ทำไมคุณถึงช่วยจัดเตรียมของพวกนั้นให้ฉันคะ?”
หลินอวี๋มองสวี่จ้าวด้วยแววตาเอ็นดู น้ำเสียงเนิบช้า “รอให้งานเลี้ยงเลิกก่อน พี่น้องสองคนตามฉันไป แล้วฉันจะเล่าให้ฟัง”