“งั้นแม้แต่คุณยายก็ไม่รู้สาเหตุที่แท้จริงว่าทำไมพ่อแม่ของฉันถึงตายในคลื่นสัตว์อสูรเมื่อครั้งนั้นใช่ไหมคะ” สวี่จ้าวมองหลินอวี๋ไม่วางตา แววตาเต็มไปด้วยความสงสัย
คุณยายที่จู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้น ทำให้เธอตั้งป้อมระแวดระวังไปหมด
สวี่อี้ที่อยู่ข้าง ๆ ก็สีหน้าเคร่งขรึม กลั้นหายใจรอฟังคำตอบจากหลินอวี๋
หลินอวี๋มองแววตาเร่าร้อนของทั้งสอง ก่อนเอ่ยเสียงหนัก “พวกเขาตายในคลื่นสัตว์อสูรจริง ๆ แต่การตายของพวกเขา...”
เธอหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนเล่าความจริงต่อ “หลินจูแอบอ้างชื่อของตระกูลหลินออกคำสั่งปลอม ส่งชิงชิงไปยังพื้นที่อันตรายที่มีสัตว์กลายพันธุ์ระดับเจ็ดระดับสูง แล้วจงใจถ่วงเวลาหน่วยช่วยเหลือ ถึงทำให้ชิงชิงกับพ่อของเธอต้องตาย”
สวี่อี้มีอารมณ์พลุ่งพล่าน “หลินจูเป็นใครกันแน่”
หลินอวี๋อธิบาย “เธอเป็นลูกสาวในนามของฉัน การตายของชิงชิงเธอหนีความรับผิดชอบไม่พ้น หลังชิงชิงตาย เธอก็กลัวจนหนีออกจากเขตปลอดภัยเว่ยเฉิงไป ไม่รู้ตอนนี้อยู่ที่ไหน”
เมื่อสืบพบว่าการตายของหลินชิงชิงเกี่ยวข้องกับหลินจู หลินอวี๋ก็เดาได้ว่าหลินจูน่าจะรู้แล้วว่าหลินชิงชิงเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของเธอ
เพียงแต่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายรู้เรื่องนี้จากที่ไหน
สวี่จ้าวถาม “คุณมีลูกสาวในนามคนหนึ่ง ส่วนแม่ของฉันเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของคุณ แล้วเรื่องมันเป็นมายังไงคะ”
ข้อมูลมากมายถาโถมเข้ามา จนเธอฟังแล้วเริ่มสับสน
“สาเหตุที่แท้จริงเกี่ยวข้องกับความลับของตระกูลหลิน ฉันบอกพวกเธอไม่ได้”
หลินอวี๋ไม่อยากพูดต่อ จึงเปลี่ยนมาเอ่ยกำชับด้วยน้ำเสียงจริงจัง “พวกเธอแค่ต้องรู้ว่าฉันไม่มีวันทำร้ายพวกเธอ อีกอย่าง เรื่องที่พวกเธอเป็นสายเลือดสายหลักของตระกูลหลิน อย่าให้คนอื่นรู้จะดีที่สุด อย่าเห็นว่าตระกูลหลินดูรุ่งโรจน์แค่ภายนอก แล้วเข้าไปข้องเกี่ยวกับตระกูลหลิน”