แดนเถ้าธุลี: ฉันมองเห็นข้อมูลทุกสรรพสิ่ง

ตอนที่ 22 ตะไคร่น้ำเร้นลับ

6 นาที· 1.4K คำ

ขยันเก็บอยู่นานสองแขนเริ่มปวดเมื่อยไปหมด

สวี่จ้าวหันไปมองหาใบเมเปิลกลายพันธุ์กว้างๆ ในป่าเก็บของ ปูลงบนก้อนหินใต้ต้นไม้แล้วนั่งพัก

เธอหยิบอาหารและน้ำออกมาจากมิติส่วนตัว กินข้าวปั้นไปสองก้อน แล้วดื่มน้ำเพื่อเติมแรง

แล้วก็กินเนื้อวัวป่ากลายพันธุ์ที่คุณย่าตุ๋นไว้อีกสองชิ้น เนื้อตุ๋นหอมเข้มข้น ฝีมือคุณย่ายังดีเหมือนเดิม

พอพักได้ที่ สวี่จ้าวก็หยิบถุงป่านเปล่าใบใหม่ออกมา เปิดดวงตาข้อมูล สำรวจไปทั่วป่าเก็บของ

แต่รอบนี้ เธอเก็บได้แต่ผักป่ากลายพันธุ์ธรรมดา สายตากวาดไปจนถุงป่านใกล้จะเต็มก็ยังไม่พบพืชกลายพันธุ์พิเศษอื่นใด

ถุงใบที่สองเต็ม เธอเก็บเข้ากลุ่มมิติส่วนตัวตามปกติ แล้วหยิบถุงป่านใบใหม่ออกมาอีกใบ

สวี่จ้าวหิ้วถุงป่านใบใหม่ เดินย้อนกลับไปตามทางเล็กๆ อีกเส้น

ถึงเวลาบ่ายแล้ว จากเขตชั้นหนึ่งกลับไปเมืองชั้นนอกไกลกว่ากลับเขตเพิงพัก เธอต้องรีบกลับให้ทัน

ระหว่างทางกลับ เธอยังเปิดดวงตาข้อมูลไว้ เห็นพืชกลายพันธุ์หรือผักป่าที่มีประโยชน์ระหว่างทาง ก็เก็บใส่ถุงป่านไปเรื่อย

เกือบจะถึงขอบนอกของเขตชั้นหนึ่ง ก็เริ่มเจอชาวเขตเพิงพักที่กำลังรีบเก็บของกันเป็นกลุ่มๆ

ใต้ต้นสนกลายพันธุ์ต้นหนึ่ง ผู้มีพลังพิเศษสายสำรวจกำลังเร่งพลังแยกแยะลูกสนบนพื้น ข้างๆ เขามีคนธรรมดาสองคน ถือกำไลข้อมือค่อยๆ ตรวจค่ามลพิษของลูกสนทีละลูก

ดูจากเครื่องแต่งกายของทั้งสามคน ไม่ใช่ชาวเขตเพิงพักแน่นอน

สวี่จ้าวไม่ได้คิดจะเข้าไปยุ่งเรื่องเก็บลูกสน เธอออกมาคนเดียว ไม่อยากมีเรื่องขัดแย้งกับใคร

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป