ซูอิ๋นลี่ จูหง และหลี่หย่งทั้งสามคนไม่มีอะไรอยากถามเป็นพิเศษ
วันนี้หลังจากมารับอาวุธและอุปกรณ์เรียบร้อยแล้ว พวกเธอก็ถือโอกาสอยู่ต่อ ทำความคุ้นเคยกับสมาชิกคนอื่น ๆ ในกลุ่ม รอหัวหน้ากลุ่มกลับมาตกลงเวลาออกเดินทางในวันพรุ่งนี้
สวี่จ้าวเรียกทุกคนมารวมกันแล้วกล่าวว่า “พรุ่งนี้เช้าไปรวมตัวกันที่ฐาน พอทุกคนมาครบแล้ว พี่อี๋หนิงกับพี่เฉิงก็ไปเอารถบรรทุกดัดแปลงสองคันจากลานจอดรถส่วนกลางมารับคน”
ฉู่อี้หนิงตอบ “ได้”
เฉิงเหยียนตอบ “ได้”
สวี่จ้าวหันไปมองซูอิ๋นลี่ “พรุ่งนี้เธอไปลานจอดรถส่วนกลางกับฉัน เอารถบ้านมา”
ซูอิ๋นลี่ยิ้มพลางพยักหน้า “ได้เลย!”
หลังจัดการเรื่องการแบ่งหน้าที่ในกลุ่มเรียบร้อย สวี่จ้าวก็ให้ทุกคนกลับบ้าน แล้วค่อยมาเจอกันที่ฐานในเช้าวันรุ่งขึ้น
จากนั้นเธอหันไปพูดกับเหอเสี่ยวเสี่ยวและเถียนซุ่ยที่มาสมัครเข้ากลุ่มนักล่าเซี่ยงหยาง “ในเมื่อพวกเธอตัดสินใจดีแล้ว ก็ตามฉันไปที่ห้องทำงานชั้นสอง”
หลังบันทึกข้อมูลส่วนตัวของทั้งสองคนในห้องทำงานชั้นสองเสร็จ เธอก็ถามว่า “พรุ่งนี้พวกเธอสะดวกไปทำภารกิจกับขบวนที่เขตชั้นสามไหม ถ้าไม่ไปก็รอครั้งหน้าได้
แต่ภารกิจรอบหน้า ฉันคงไม่ได้ไปด้วย รายได้ส่วนแบ่งน่าจะสู้รอบนี้ไม่ได้”
พอฟังสวี่จ้าวพูดจบ เถียนซุ่ยก็อดถามไม่ได้ “หัวหน้ากลุ่ม ต่อไปคุณจะไม่ค่อยไปทำภารกิจกับขบวนเหรอคะ?”
ถ้าหัวหน้ากลุ่มผู้มีพลังพิเศษด้านมิติไม่ไปด้วย ขบวนที่ไปเขตชั้นสามก็ขนกลับมาได้แค่เสบียงหนึ่งคันรถบรรทุกดัดแปลงเท่านั้น แบบนั้นก็ไม่ต่างอะไรกับกลุ่มนักล่าขนาดเล็กกลุ่มอื่น