สวี่จ้าวจิบซุปไก่ป่าที่อุ่นกำลังดีทีละน้อย ช่วยบรรเทาความหิวในท้อง
ช่วงบ่าย สวี่อี้ส่งคุณย่ากลับบ้านก่อน แล้วจึงย้อนกลับมาอยู่เฝ้าไข้
เมื่อในห้องพักผู้ป่วยเหลือเพียงคนเดียว สวี่จ้าวก็เปิดหน้าต่างข้อมูลส่วนตัวขึ้นมาตรวจดู
[มนุษย์: สวี่จ้าว
พลังกาย: 10
พละกำลัง: 22
ความเร็ว: 20
ค่าพลังชีวิต: 5
ค่ามลพิษ: 30%
พลังพิเศษ: พละกำลัง, ความเร็ว
เลเวลพลังพิเศษ: 2
ไอเทม: มิติส่วนตัว
ระดับไอเทม: 4
ไอเทม: การคาดการณ์อันตราย
ระดับไอเทม: 3
ไอเทม: ฟาร์มมิติ
ระดับไอเทม: 3]
พละกำลังกับความเร็ว?
สวี่จ้าวขยี้ตา แล้วเพ่งดูช่องพลังพิเศษให้ชัดอีกครั้ง คราวนี้เห็นเต็มตาว่ามีพลังพิเศษสองอย่าง คือพละกำลังกับความเร็ว
หรือว่าเธอจะได้รับพลังพิเศษอย่างที่สองเพราะพิษเห็ดหยกชมพู?
เธอรีบปิดหน้าต่างข้อมูลส่วนตัว แล้วนอนกลับเข้าไปใต้ผ้าห่มอย่างว่าง่าย ตั้งใจจะหลับให้เต็มอิ่ม
เธอกังวลว่าพิษจากเห็ดหยกชมพูที่ยังตกค้างในร่างกายอาจขับออกไปไม่หมด หน้าต่างข้อมูลที่เห็นเมื่อครู่จึงอาจเป็นแค่ภาพหลอน
กลางดึก ท้องที่ว่างเปล่าของสวี่จ้าวส่งเสียงร้องโครกครากไม่หยุด
หลังถูกความหิวปลุกให้ตื่น เธอก็หยิบข้าวปั้นสองชิ้นออกจากมิติส่วนตัว กินคู่กับน้ำต้มรากเหล็กอุ่น ๆ รองท้องไปก่อน
สวี่อี้ที่นอนอยู่บนเก้าอี้พับได้ยินเสียงก็ลืมตาลุกขึ้นทันที แล้วหันไปมองสวี่จ้าว “ในกระติกเก็บความร้อนมีโจ๊กกับซุปไก่ที่พี่เอามาให้ แต่ตอนนี้คงเย็นหมดแล้ว”
เขาหิ้วกระติกเก็บความร้อนรีบกลับมาที่โรงพยาบาล เดิมทีตั้งใจจะให้สวี่จ้าวกินตอนยังร้อน หรือไม่ก็เก็บเข้าไปในมิติไว้ก่อน