ป้ายพื้นดำถูกติดไว้เหนือประตูรั้วบ้าน ตัวอักษรห้าคำ “กลุ่มนักล่าเซี่ยงหยาง” เด่นชัดสะดุดตา
หลังแขวนป้ายเสร็จ สวี่จ้าวก็นำโต๊ะ เก้าอี้ และป้ายไม้สำหรับรับสมัครคนออกมาจากมิติส่วนตัว แล้ววางไว้บนกระบะท้ายรถสามล้อไฟฟ้า
เธอหันไปสั่งจางหวยว่า “นายไปลานรับสมัครกับเกาจื้อเฉียงเดี๋ยวนี้ รับสมัครคนมาเลย! เอาเฉพาะผู้มีพลังพิเศษ”
จางหวยพยักหน้ารับ “เข้าใจแล้ว”
จางหวยขึ้นนั่งตรงตำแหน่งคนขับรถสามล้อไฟฟ้า พาเกาจื้อเฉียงมุ่งหน้าไปยังลานรับสมัครในเมืองชั้นใน
จัดการเรื่องจางหวยกับเกาจื้อเฉียงเรียบร้อยแล้ว สวี่จ้าวก็หยิบสเก็ตบอร์ดไฟฟ้าออกมา มุ่งหน้าไปนอกเมือง
ท้องฟ้าแจ่มใสมาหลายวัน ถนนคอนกรีตนอกประตูเมืองแห้งสนิทแล้ว ส่วนวัชพืชกลายพันธุ์สองข้างทางก็เติบโตหนาทึบ
สวี่จ้าวเดินทางไปถึงเขตเพิงพักหมายเลข 18 ซึ่งก่อนหน้านี้ถูกน้ำท่วมสูง ตอนนี้น้ำที่ขังอยู่ในเขตนั้นลดลงจนหมดแล้ว
เมื่อมวลน้ำถอยหายไป ทั่วทั้งเขตเพิงพักหมายเลข 18 ก็เหลือเพียงซากบ้านเรือนและกระท่อมพังทลายเกลื่อนพื้น
ชาวเขตเพิงพักจำนวนไม่น้อยกำลังเร่งซ่อมแซมบ้านตัวเองและสร้างเพิงขึ้นใหม่
บ้านเรือนและเพิงของชาวเขตเพิงพักส่วนใหญ่ถูกน้ำท่วมซัดจนพังยับเยิน ซ่อมแซมไม่ได้อีกแล้ว
ทุกคนทำได้เพียงใช้แผ่นพลาสติกหนาที่ทางการแจกให้ หาที่ว่างสำหรับพักพิง แล้วสร้างเพิงแบบง่าย ๆ ขึ้นมา
เธอเก็บสเก็ตบอร์ดไฟฟ้า แล้วเดินไปยังป่าเก็บของในเขตชั้นหนึ่ง
เมื่อไปถึงบริเวณใกล้ป่าเก็บของ ดินโคลนที่เพิ่งพ้นน้ำยังคงชุ่มแฉะ