เซี่ยชิ่งโหย่ว หม่าซิ่วอวิ๋น และจางเฉี่ยวเหอพร้อมใจกันหันไปมองฉู่อี้หนิงกับเฉิงเหยียน
หม่าซิ่วอวิ๋นตะโกนขึ้นอย่างมีเจตนาไม่ดีว่า “ฉันบอกพวกเธอไว้เลยนะ อย่าเข้ากลุ่มนักล่าเซี่ยงหยางเด็ดขาด ลูกสาวฉันเพิ่งมาทำงานได้ไม่กี่วัน ก็ถูกวางกับดักจนต้องแบกหนี้ 450,000 แต้มแล้ว”
เซี่ยชิ่งโหย่วรีบตำหนิหม่าซิ่วอวิ๋น “หุบปาก แล้วหลีกทางให้พวกเขา”
เขาเป็นผู้มีพลังพิเศษ จึงสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังของผู้มีพลังระดับสูงจากตัวฉู่อี้หนิงและเฉิงเหยียน
สำหรับผู้มีพลังระดับนี้ แต้ม 450,000 แต้มไม่ถือเป็นเรื่องใหญ่อะไรเลย
อีกอย่าง ก่อนเข้ากลุ่มนักล่า ทุกคนย่อมตรวจสอบข้อมูลให้ชัดเจนก่อน จะปล่อยให้หญิงชราที่ไม่รู้อะไรสักอย่างมาชี้นิ้วสั่งได้อย่างไร
เซี่ยซูหลานเช็ดน้ำตาบนใบหน้า ก่อนยิ้มทักฉู่อี้หนิงกับเฉิงเหยียนให้เข้าไปในลานฐาน “ฉันช่วยลงทะเบียนให้พวกคุณก่อนได้ค่ะ ขึ้นไปที่สำนักงานชั้นสองกันเถอะ!”
หลังทักทายฉู่อี้หนิงกับเฉิงเหยียนแล้ว เซี่ยซูหลานก็หันไปบอกเซี่ยชิ่งโหย่วทั้งสามคนว่า “พวกคุณกลับไปก่อนเถอะ! รอให้ลูกสาวปลุกพลังพิเศษได้ แล้วหาเงินใช้หนี้หมดค่อยกลับบ้าน”
หม่าซิ่วอวิ๋นคิดจะตามเข้าไปในลานฐาน แต่เซี่ยชิ่งโหย่วคว้าตัวเธอไว้ทันที “อย่าตามไปเลย สองคนนั้นมีพลังพิเศษไม่ธรรมดา”
หม่าซิ่วอวิ๋นถามอย่างไม่ยอมแพ้ “แล้วลูกสาวเรา จะไม่สนใจเธอเลยหรือไง?”
เธอรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง ลูกสาวของเธอไม่ควรเป็นแบบนี้
เซี่ยชิ่งโหย่วทำหน้าเอือมระอา “คุณจะไปช่วยเธอใช้หนี้ 450,000 แต้มหรือไง?”
พูดจบเขาก็เดินจากไป