เซี่ยซูหลานหลุบตาลง ไม่โต้แย้งแม้แต่คำเดียว
“พอแล้ว ตาแก่ เรามาเพื่อบอกข่าวดีต่างหาก” หม่าซิ่วอวิ๋นรับบทคนใจดี ก้าวเข้าไปจับมือเซี่ยซูหลานไว้ “เพื่อนร่วมทีมล่าสัตว์ของพี่ชายเธออยากแต่งงานกับเธอ เขามาสู่ขอตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว ตอนนั้นที่บ้านเรายังตัดใจจากเธอไม่ได้ เลยยังไม่ตอบตกลง
“เขาเป็นผู้มีพลังพิเศษธาตุลม ถึงตอนนี้จะยังเช่าบ้านอยู่ในเมืองชั้นนอก แต่เลเวลพลังพิเศษสูงกว่าพี่ชายเธอหนึ่งระดับ แต้มที่หาได้ในแต่ละเดือนก็ยังมากกว่าพี่ชายเธอด้วย เงื่อนไขถือว่าดีมาก”
เซี่ยซูหลานมองหม่าซิ่วอวิ๋น ความอบอุ่นเพียงน้อยนิดที่ยังมีต่อแม่คนนี้พลันมลายหายไปจนหมด
ผู้มีพลังพิเศษธาตุลมที่เลเวลสูงกว่าพี่ชายหนึ่งระดับ
เธอพอจะเดาได้แล้วว่าเป็นใคร
น่าจะเป็นเพื่อนร่วมทีมที่พี่ชายเคยเชิญมาร่วมกินข้าวที่บ้านครั้งก่อน
อายุราว 30 ปี แถมยังมีลูกชายอายุประมาณ 5-6 ขวบอีกคน
เซี่ยชิ่งโหย่วเอ่ยสั่ง “ไปเถอะ! กลับบ้านกับพวกเรา ขบวนรถของทีมล่าสัตว์พี่ชายเธอออกเดินทางกลับมาตั้งแต่เช้า คืนนี้ก็น่าจะถึงเขตปลอดภัยพอดี จะได้พาเขามาให้พวกเธอสองคนลองพบหน้ากัน”
จางเฉี่ยวเหอมองเซี่ยซูหลานที่ก้มหน้าอยู่ตลอด ก่อนเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ “ได้แต่งกับเหล่าเฉินถือเป็นบุญของเธอแล้ว ฟังแม่สิ เธอไม่ได้อยากได้ยากระตุ้นพลังพิเศษมาตลอดหรือไง? แต่งกับเหล่าเฉินก็จะได้แล้วนะ น้องเล็ก ต้องคว้าโอกาสนี้ไว้ให้ดี!”
เห็นเซี่ยซูหลานยังคงเงียบกริบ จางเฉี่ยวเหอก็พร่ำบ่นต่อ “น้องเล็ก เธอนี่ไม่รู้จักคิดจริง ๆ อยากได้ยากระตุ้นพลังพิเศษ แล้วทำไมถึงไปขอจากบ้านเดิมล่ะ? บ้านเดิมเลี้ยงเธอมาจนโตไม่ง่ายเลย เธอไม่คิดตอบแทน กลับเอาแต่แบมือขอของจากที่บ้าน”