จ้าวต้าหมิงมองแผ่นหลังของหญิงสาวที่เดินอย่างสงบนิ่งอยู่เบื้องหน้า แววประหลาดใจวาบผ่านดวงตา
พลังงานที่แผ่ออกจากร่างเธออ่อนด้อยกว่าเขาอย่างเห็นได้ชัด เลเวลพลังพิเศษอย่างมากก็แค่ระดับสาม
ผู้มีพลังพิเศษต่างสัมผัสได้ถึงระดับความแข็งแกร่งของกันและกัน เธอไม่มีทางไม่รู้ว่าเลเวลพลังพิเศษของเขาสูงกว่าเธอมาก
ไม่กลัวเลยหรือไง?
หรือซ่อนแผนสำรองอะไรไว้?
เขาเก็บสีหน้า แล้วเร่งฝีเท้าตามสวี่จ้าวไป
ไม่ว่าอย่างไร เรื่องนี้ก็ต้องสะสางให้จบ
สองตระกูลมีเรื่องบาดหมางกันแล้ว ต่อให้ทำเพื่อภรรยาและลูกที่บ้าน เขาก็ต้องกำจัดภัยแฝงนี้ให้ได้
ทั้งคู่เดินนำหน้าและตามหลังกันมาจนถึงประตูเมืองชั้นนอก ท้องฟ้าก็มืดครึ้มลง ฝนโปรยปรายลงมา
สวี่จ้าวไม่ชะลอฝีเท้า ไม่ใส่ใจแม้แต่น้อยกับเม็ดฝนที่ตกลงมา เธอก้าวออกไปนอกเมือง
ทันทีที่พ้นประตูเมืองและหลุดจากระยะสายตาของยาม จ้าวต้าหมิงก็เร่งฝีเท้าไล่ตามสวี่จ้าวทันที กำหมัดแน่นแล้วกระตุ้นพลังพิเศษสายพลังของตน
สวี่จ้าวสังเกตเห็นความเคลื่อนไหวของจ้าวต้าหมิงด้านหลัง พอหมัดของเขาพุ่งเข้ามาตรงหน้า เธอก็เอียงศีรษะหลบอย่างคล่องแคล่ว ก่อนกระตุ้นพลังความเร็วแล้วพุ่งทะยานไปข้างหน้าไกลลิบ
หมัดของจ้าวต้าหมิงพลาดเป้า เขาจ้องแผ่นหลังของสวี่จ้าวที่ห่างออกไป พลางพึมพำเสียงเบา “ที่แท้ก็เป็นผู้มีพลังสายความเร็วระดับต่ำ แบบนี้ยุ่งยากแล้วสิ”
ผู้มีพลังสายความเร็วระดับต่ำที่คล่องแคล่วราวกับปลาไหล รับมือยากกว่าผู้มีพลังสายธรรมชาติทั่วไปมาก
สวี่จ้าวชะงักฝีเท้า หันกลับมา หยิบธนูยาวออกจากมิติส่วนตัว วางลูกธนูขึ้นสายแล้วดึงคันธนูจนสุด ก่อนยิงออกไปหนึ่งดอก