ให้พระเอกต้นฉบับเรียกข้าว่าม่ามี๊ ยากนักรึไง?

ตอนที่ 23 ฆ่าเสี่ยวเยวี่ยเกา

6 นาที· 1.5K คำ

เผยเยวี่ยหนิงผลักประตูกระจกของเรือนกระจก อากาศอบอ้าวชื้นปะทะหน้าขึ้นมาทันที

หินเวทสำหรับควบคุมอุณหภูมิเรียงรายอยู่สองข้าง แสงจันทร์สาดลอดเพดานโปร่งใสลงมาส่องบนชั้นปลูกที่จัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ

มะเขือเทศที่เขาต้องการอยู่ตรงหน้าแล้ว

ลูกสีแดงสดห้อยอยู่ระหว่างต้นเขียวชอุ่ม มองยังไงก็น่าลิ้มลอง

เผยเยวี่ยหนิงย่อตัวลง เลือกลูกที่สุกงอมที่สุดสองสามลูก วางลงในตะกร้าอย่างเบามือ

เกาเกาโผล่หัวออกมาจากกระเป๋าเสื้อ: "พอไหมเจ้าคะ? ให้หนูช่วยไหม?"

"พอแล้ว ไม่ต้อง" เผยเยวี่ยหนิงลุกขึ้นยืน คว้าต้นหอมสองสามต้นมาด้วยอย่างง่ายดาย: "ไป กลับกันเถอะ"

"ได้เลยค่า~"

เผยเยวี่ยหนิงฮัมเพลงกลับมาที่ห้องครัว ปิดประตูแล้ว เกาเกาก็บินออกมาจากกระเป๋าในที่สุด

เผยเยวี่ยหนิงกำลังหยิบมะเขือเทศออกมา เกาเกาก็จัดการหุงข้าวให้อย่างช่ำชอง

มะเขือเทศผัดไข่

เมนูนี้เรียกได้ว่าเป็นสุดยอดแห่งกับข้าวแกล้มข้าว แต่ขั้นตอนการทำกลับง่ายดายเหลือเชื่อ

ล้างมะเขือเทศให้สะอาด ผ่าครั้งเป็นรูปกากบาทที่ยอด ใช้ลวกร้อนด้วยน้ำที่ต้มด้วยหินเวทไฟ จากนั้นลอกเปลือกออกแล้วหั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ

เขาจะทำข้าวหน้าต่าง ๆ ดังนั้นมะเขือเทศต้องเคี่ยวจนเป็นซอสข้นที่สุด

ต่อมาตีไข่ให้แตก เติมเกลือและน้ำมะนาวลงไปคนให้เข้ากัน

เตรียมวัตถุดิบครบแล้ว ตั้งกระทะใส่น้ำมัน

วินาทีที่เทไข่ลงไป ดอกไข่สีทองก็ฟูตัวอย่างรวดเร็วในน้ำมันร้อน

เผยเยวี่ยหนิงคอยควบคุมไฟตลอดเวลา ผัดเร็ว ๆ สองครั้งก็ตักขึ้นมา ไม่งั้นจะแก่เกินไป

จากนั้นใส่น้ำมันใหม่ ตามด้วยมะเขือเทศชิ้น

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป